terug naar de
     
 16 oktober 2022

N i e u w s   i n   B u s b r i e f f o r m a a t 
____________________________________________                                                                                          
 
Verhalen en foto's
van en over
oude en nieuwe bussen
   
 
 
Inhoudsopgave:
Goud van Oud - Co en TP - Oron - Abri's - Gedicht - 8796 - Diversen - 2e leven - Theo - Extra - Ingezonden
 
Uitsmijters: Klein verschil
Busbioscoop: HTM GTL
Busbabbel: Appeltjes
 
 

En dan is het warme droge weer opeens voorbij. Deels een bevrijdende verzuchting en deels een weemoedig gevoel. Het was toch wel lekker om een paar maanden tot in de late uurtjes ramen en deuren open te kunnen zetten zonder dat het fris werd. Maar goed, dat hebben we gehad en gaan we een sobere herfst en winter tegemoet. Gelukkig kan ik bij de kortere dagen de lange avonden opvullen met een busbrief. Het is behelpen maar ach, het doet geen kwaad.
Een aantal vaste rubrieken maar ook een aantal eenmalige hoofdstukken in deze goed gevulde busbrief. Veel plezier.


      
Goud van Oud:

Deze foto is ooit een kaart geweest aan de randen te zien. Ik weet niet hoe ik eraan gekomen ben maar ik kwam hem tegen in mijn voorraad en ik vond hem geschikt voor het eerste hoofdstuk. Is de foto eigendom van de HTM of van een privé persoon dan hoop ik dat het plaatsen van de foto geen probleem zal zijn. Is er bezwaar dan hoor ik het wel en pas ik de boel aan.
Rechtsonder staat een getal en ik ga er voorzichtig vanuit dat de 2 laatste cijfers betrekking hebben op het jaar 1958 en dat 26 staat voor het aantal afbeeldingen die toen gemaakt zijn. Dat jaartal lijkt mij wel juist gezien het modebeeld van de bobo's op de foto want in die jaren was het dragen van een hoed heel gewoon, zeker in bepaalde milieus want zat je wat lager op de ladder dan was een pet het hoogst haalbare.....De locatie Waddinxveen is duidelijk zichtbaar en het betreft dan ook de carrosseriebouwer voor o.a. den Oudsten. Helaas ter ziele gegaan maar nog steeds een begrip in busland. De bus op deze foto is de HTM 38, een Kromhout bus uit oktober 1950 met een Verheul carrosserie. Het EUL van Verheul is uiterst links nog zichtbaar op de gevel. (bedankt J.K.)
De 38 heeft eerst het kenteken HZ-39244 gedragen en later werd dat NB-43-02 en de wagen is in 1961 afgevoerd.


       
TP 273 - (Twee Provinciën):
Van de 273 had ik een aantal foto's en van Co kreeg ik er ooit nog meer waarbij ook een originele handgeschreven kaart waarop de persoonlijke gegevens van de 273 staan vermeld. Ik word altijd erg blij als er op een gegeven ogenblik een aantal dingen op hun plaats vallen. De juiste foto's en bij toeval ook dit kaartje, de zogeheten stamkaart. De eerste foto is gemaakt in Rotterdam bij het Centraal Station. En voor de ervaren chauffeurs onder ons wil ik weer eens benadrukken dat rijden met zo'n bus geen sinecure is geweest. Kijk eens naar dat massieve witte stuur (zonder bekrachtiging natuurlijk) en het minuscule spiegeltje waarmee je in weer en wind moest kunnen zien wat nodig was voor een veilige rit. De 2 kleinere foto's zijn gemaakt op Gouda station onder de kenmerkende overkapping aldaar. Tot slot in deze rubriek heb ik 2 pagina's uit het instructieboekje geplaatst. Uit de vele pagina's met voorschriften heb ik gekozen voor het onderdeel schades, dat leek mij aardig om te vergelijken met de hedendaagse gang van zaken.
Deze GUY bus met een Jonckheere carrosserie heeft tot 1 januari 1974 dienst gedaan bij TP waarna de 273 nog tot september 1975 onder de vlag van Westnederland heeft gereden waarna afvoer plaatsvond.


       
John Oron - Oldtimer:
Even een uitstapje naar een ander voertuig want ik kreeg een aantal foto's van de grote hobby van John Oron. Geen bussen deze keer maar een prachtige oldtimer. Een Chevrolet Impalla uit 1966. Origineel zou deze wagen wit moeten zijn geweest maar daar is bij de restauratie iets (!) vanaf geweken......het is nu een auto waarin Elvis Presley niet zou misstaan. Mooie hobby John.


       
Haltes en Abri's:
Wat zou ik moeten zonder de mensen die aan mij denken b.v. tijdens een vakantie. Foto's van bijzondere bussen, foto's van halteborden, van abri's en van alles waarvan gedacht wordt dat ik het zou kunnen gebruiken. Niet altijd eindigt een foto in een busbrief maar dat is een keuze die ik maak maar ik bewaar in principe alles wat gestuurd wordt. Je weet maar nooit toch? Klasse vrienden, ga vooral zo door. De eerste foto kreeg ik van Paul v.d. B. en betreft een primitieve halte in Bakkeveen, Friesland. Het zal vermoedelijk nooit storm lopen bij deze bushalte maar om het er dan zo bij te laten liggen is toch ook niet nodig. Arriva, hierbij het verzoek om er iets beters van te maken. En is de provincie verantwoordelijk voor de haltes dan graag een oproep doen aan deze instantie.

De 2e foto kreeg ik van buurman Wim die op vakantie was in Duitsland en deze 'abri' zag bij zijn hotel. Ook geen voorbeeld van een verzorgde bushalte maar je staat in ieder geval droog en het heeft in de verte toch iets van een sfeervol tafereel. Of je daar blij mee bent als je zit te wachten op de bus betwijfel ik.

De laatste 4 foto's in dit hoofdstuk zijn van collega Thijs die een bezoek bracht aan de plaats Cannon Beach in Oregon USA waar ook hij aan mij moest denken toen hij deze abri zag. Hoe fraai wil je het hebben? Konden wij ons nog maar zulke ruiten in een abri veroorloven. Ooit kon dat, maar dat was de tijd van het touwtje uit de brievenbus en die tijd ligt helaas al ver achter ons. Cannon Beach is een luxe toeristische badplaats aan de Stille Oceaan en die luxe zie je al af aan de abri. Voor de toerist hangen er gewoon berichten en dienstregelingen zonder kastje of bescherming in de abri.......

 
 
 

      

Arjen Boswijk stuurde mij een aantal gedichten waarvan in busbrief 143 de eerste geplaatst is. Deze keer alweer zijn 29e poëtische inzending.

In de vorige rubriek kwam het comfort van haltes aan de orde maar in dit gedicht van Arjen is ook weinig luxe te ontdekken maar omdat er in de titel DDR staat, zorgt dat ervoor dat er direct begrip ontstaat want vergeleken met Oost-Duitsland hebben we niets te klagen gehad.


      
Naamgenoten:
Deze foto kreeg ik van Philip S. Hij maakte deze foto jaren geleden (2014) bij Haarlem station. 2x VDL en 2x 8796. De linker bus, een VDL-Citea van Arriva, is uit 2012 op weg naar Leiden als lijn 50 en de rechter 8796 is een VDL-Berkhof van Connexxion uit 2005 op weg naar Uithoorn als lijn 140. Even zoeken en ik kwam foto 3 en 4 tegen als derde 8796, een MB200 dus DAF-den Oudsten in dienst van de GVM, en daarna het opvolgende bedrijf GSM. Deze bus is uit 1981 (GSM) en in 1993 overgestapt naar de GVM en in 1995 afgevoerd. Later in 1999 was deze bus een jaartje actief actief bij Milot en daarna nog weer een jaartje (2001) bij een particulier met een raceclub in Barendrecht. Tot slot vond ik nog een vermelding waarbij deze bus in dienst was in 2012, al lange tijd een bezig baasje gebleven. De huidige stand is dat er een APK loopt tot december 2022 dus na 41 jaar nog 'alive and kicking'. Of de 2 naamgenoten dat na kunnen gaan zeggen moet de tijd uitwijzen maar ik heb er zo mijn gedachten over.
(PS, de eigenaar van foto 3 en 4 is niet bekend, hopelijk is dat geen probleem).

Aanvulling van J.K.
GSM was de opvolger van de GTW in 1977 en GVM de opvolger van de GSM in 1993.
Dus de eerste periode van de 8796 was van 1981 t/m 1993 bij de GSM geweest zijn en vanaf 1993 bij de GVM.
Ik weet het niet helemaal zeker maar volgens mij is de bus nieuw bij de ZO begonnen en na ongeveer een jaar naar de GSM gegaan.
Het interieur was ook niet volledig GSM-stijl. De boarding was grijs zoals bij veel streekvervoerders. Bij de GSM had de boarding normaal een licht houten structuur.
Wel was de stoelbekleding vervangen met de groene stoffen bekleding die gebruikelijk was bij de GSM.


      
Diversen:
Er zwerven nogal wat foto's op internet van bussen die zich als trein voordoen. De filmkasten trekken in ieder geval de aandacht en het gaat zo te zien om een internationaal gebruik. Ach, zolang de trein zich niet als een bus gaat gedragen en b.v. door de Breestraat in Leiden gaat rijden, is het een leuk gegeven. Voor de niet OV kenners......bij treinstoringen worden vaak bussen ingezet waarbij deze aanduiding helpt voor de reiziger te kunnen zien in welke bus ze moeten stappen.
De derde foto heeft ook een aardige boodschap in de filmkast. Lijn 164 is van Connexxion maar volgens Google rijdt er een lijn 164 in de buurt van Heinenoord maar ook bij Castricum en dat is dan weer een andere provincie.
De vierde foto heb ik ergens zien staan en ik heb geen idee waar dit is maar in lijn 23 reizen waarschijnlijk veel bijzondere passagiers.......;-)

 


      
2e leven - Heetebrij en pensioen:
Met dank aan Olaf voor het wederom insturen van interessante foto's, heb ik hieronder 2 foto's geplaatst van een verwarrend wagenparknummer. In eerste instantie vanaf 2009 actief bij Syntus Veluwe als de 5108 ging deze wagen in 2010 over naar Syntus Doetinchem. Niets bijzonder maar dan gaat de bus in 2010 rijden onder nummer 1508. Het lijkt alsof er per ongeluk een verwisseling van cijfers is ontstaan maar dat kan ik niet geloven. Maar wat dan de reden is hoor ik misschien nog wel van iemand. In 2017 reed de bus onder de naam Syntus Twente maar of het nummer toen weer anders was (5081??? ;-) is niet bekend.
Op deze 2 foto's van Olaf staat de bus na het OV leventje bij Heetebrij, een bedrijf gespecialiseerd in taxi, touringcar en koeriersdiensten. Een prima 2e leven denk ik.

 

Ook van Olaf kreeg ik deze foto. Hij schrijft mij: "Vanmiddag met de auto naar Schepers in Vriezenveen/Westerhaar geweest. De bus die als camper te koop staat (VDL Ambassador 200), op de website van TopGear, blijkt de ex-Schepers Westerhaar/Vriezenveen 49 en daarvoor in dienst bij Hermes-Connexxion als de 1773. De Ambassador 49 is verkocht aan FC Heerenveen om er een supportersbus van te maken. Deze gegevens heb ik gekregen van de heer Schepers zelf, met vriendelijke medewerking".

Deze kleurrijke bus is van oorsprong de 3167 van QBuzz. Een Mercedes Citaro uit 2009 en de bus zou nog steeds actief zijn. Hier zijn de kleuren afkomstig van reclame voor het pensioenfonds Rail & OV. Toevallig mijn 'werkgever' op dit moment.

Ernaast staat een bekende sticker waar aangegeven wordt dat er weer een nieuwe betalingsvorm mogelijk is. De afgelopen tientallen jaren zijn er vele buskaartjes, strippenkaarten, abonnementen enz enz in gebruik geweest. Deze laatste ontwikkeling is mogelijk een prima manier om mensen het OV in te krijgen want niemand kan nu nog zeggen dat dit systeem ingewikkeld is. Vroeger hoorde je dan vaak "ik weet niet hoe het werkt hoor" als er weer iemand wanhopig zwaaiend met z'n strippenkaart binnenkwam. De bankpas moet deze drempels wegnemen en ik heb er vertrouwen in als dit op korte termijn het hele openbaar vervoer meer toegankelijk maakt.


     
Theo en de 1726:
Eigenlijk ook een bus voor het hoofdstuk 2e leven maar ik heb Theo, een oud collega/vriend een eigen stekkie gegeven in deze busbrief. Theo ontdekte voor zijn deur een roze gevaarte. Geen LHBTIXYZ enzovoort voertuig en ook geen Pink Panther reclame maar een Gribus. Nou denk ik in eerste instantie niet aan iets positiefs als je gribus zegt maar als variant op beschuitbus, brievenbus, melkbus en dergelijke is de nieuwsgierigheid gewekt. Van oorsprong was dit een voertuig van Hermes, de 1726 uit 2003 en in 2014 afgevoerd naar autodealer Wittebrug. Gribus.net blijkt op gribus.nl  een restaurant te zijn maar .net staat voor een partybus. Voor meer info verwijs ik naar het filmpje hieronder.

          

 


     
Nieuwe klanten:
In de vorige brief had ik in deze rubriek ook een paard als instappende passagier geplaatst en onlangs loop ik toevallig tegen nog een soortgelijke foto aan. Het paard is blijkbaar inderdaad gaan zitten.

Ernaast staat iets wat ik vermoedelijk aan kan duiden als een monument. Deze bussen hebben een wel heel bijzonder 2e leven.

Klik op het derde plaatje voor een kort filmpje waar ook een bus een rol in heeft, Hans Klok is er niets bij.

Tot slot op de vierde foto een bus in het Verre Oosten waarbij de chauffeur blijkbaar veel vrijheid heeft wat inrichting betreft. Ik ga er zomaar vanuit dat het om een privé wagen gaat die een OV lijn rijdt maar of dit een rage moet worden lijkt mij niet verstandig. Het levert wel een plaats in een busbrief op.


       
Ingezonden:
Van Martin H. kreeg ik de volgende tekst en deze foto:
"Met veel plezier lees ik de busbrieven, ik hoop dat je er nog lekker lang mee doorgaat.
Zelf rijd ik als oproeper/ touringcarchauffeur bij JoJo Tours / Vreugde Tours in Maasdijk. Dat vind ik onwijs leuk om te doen.
Bijgaand een foto van mijn ‘vaste’ wagen toen ik met toeristen in een kaasboerderij in Giessenburg was."

De 2e foto kreeg ik van collega Ed B. en daar zien we een halte overzicht in Hoek van Holland. Op de foto staat links de RET 351, een Mercedes Citaro uit 2008. De rechter bus is van EBS en heeft het rugnummer 5182 en dat is ook een Mercedes Citaro. Zoek de verschillen.

En als derde een ingelast triest bericht.

Met onderstaand bericht realiseer ik mij nadrukkelijk dat
mijn busbrieven meer betekenen voor mensen dan ik kan vermoeden.

 Hierbij wil ik u mededelen dat de heer Jan Seele
op 75 jarige leeftijd op 07-10-2022 is overleden.
Jan heeft jarenlang de busbrief gelezen en gespaard.
Ik (broer) printte de busbrief altijd voor hem uit.
Als ik hem zag zei hij: "Is de nieuwe busbrief al uit?"
Wilt u indien mogelijk in de volgende busbrief zijn overlijden melden?
Met vriendelijke groet,
Gerrit Seele, broer van Jan Seele


       

Uitsmijter(s):

Een geschikte stadsbus wil ik het noemen, deze sightseeing bus in IJsland. Het is de grootste gletsjer bedwinger en noodzakelijk om de 3,5 uur durende rondrit over de barre omgeving te kunnen maken. Uiteraard is het busje op de andere foto niet geschikt voor zulke uitstapjes maar het verschil tussen die 2 is leuk om te zien. Om een indruk te krijgen van dit rode 'monster' heb ik eronder een filmpje geplaatst. Bijzonder interessant.

 

       
Busbabbel:
Buschauffeurs en natuurlijk ook vele andere beroepen, hebben door het directe contact met een tevreden klant een kans op het ontvangen van een fooitje. Officieel niet toegestaan maar toch. Nu wil het geval dat contant geld steeds minder actief gebruikt wordt en dat zorgt ervoor dat het geen vetpot meer is in de fooienpot. Nee dan vroeger......dat waren andere tijden. Toen ik aan mijn loopbaan in het OV begon bestond de Giro nog en dan bedoel ik geen wielerwedstrijd. Digitaal geld was niet bekend dus plastic geld werd niet gebruikt. Nee, het waren stuivers, dubbeltjes en kwartjes in die tijd en als je nou maar zorgde dat je vriendelijk en behulpzaam was dan viel er nog wel eens een muntje op je betaaltafel. (Trouwens ook al een begrip uit het verleden). Vooral op marktdagen en de zaterdag kon het best oplopen met dat kleingeld. Na een poosje had je bij sommige mensen door hoe het werkt. Dan stond er een mevrouw bij de halte met een dichtgeknepen hand en dan liet je de begroeting extra enthousiast klinken en jahoor, de vuist ging open en daar lag de fooi. Ik heb altijd één vakje in mijn geldbak apart gehouden voor deze kleine bijverdienste zodat ik na geruime tijd een leuk bedrag had waarvan ik dan iets kocht, b.v. een CD. Veel collega's gingen er anders mee om en gebruikten het om onderweg koffie te kopen of sigaretten. Als je tegenwoordig met de tijd mee wilt gaan, zou je je bankrekeningnummer in beeld moeten brengen maar dat zou met zekerheid uitmonden in een gesprek met de manager. Heel vroeger, jaren zeventig, reed er een oudere dame regelmatig mee. Vermoedelijk uit het Westland naar Den Haag centrum om boodschappen te doen of om gewoon wat te winkelen. Deze dame werd 'goudappeltje' genoemd en niet vanwege een pak frisdrank maar zij gaf veel chauffeurs een dikke fooi die met de tijd dikker werd tot het zelfs papiergeld ging worden. Het is mij niet bekend of ik het helemaal juist beschreven heb en of er een stokje voor gestoken is durf ik niet te zeggen. In ieder geval was deze mevrouw reuze populair.....
Zelf heb ik ooit een oud vrouwtje in de bus gehad op het eerste stoeltje rechts vooraan (een beroemd en berucht stoeltje) en tijdens het rijden hoorde ik met een dunne hoge stem roepen 'chauffeur, wilt u een appeltje?' en toen ik omkeek stak ze haar hand uit en gaf ze mij een appel. Ik bedankte netjes en ging verder maar na een paar kilometer hoorde ik opnieuw 'chauffeur, wilt u een appeltje?' en daar stopte ze mij weer een appel toe. Ik vond dat een beetje vreemd maar ik kende de term "God heeft vreemde kostgangers" en we reden weer een poosje. Ik hoef zeker niet te vertellen wat er daarna gebeurde? Op een gegeven moment had ik 5 appels naast het dashboard liggen echt waar. Fatsoenlijk opgevoed zoals ik ben, heb ik haar bij het uitstappen 4 appels teruggegeven maar daar keek ze helemaal niet van op. Dat was dus mijn eerste kennismaking met Alzheimer. Hopelijk wist ze nog wel haar adres.

(Goudappeltje en dit laatste verhaal met appels berust op pure toevalligheid en daar zaten vele jaren tussen ;-)

Aanvulling van Walter:
Over Goudappeltje weet ik nog wel iets. In mijn heel prille begin als chauffeur heb ik haar 1x in de bus gehad, in 1980 of 1981 denk ik. Zij woonde bij de halte Güntersteinweg in Den Haag en zij ging dan met (toen nog) lijn 58 naar de V&D in de Grote Marktstraat in Den Haag. Ze vertelde dat ze ruzie had met haar kinderen en daarom zouden die "nooit iets erven" en gaf ze het liever aan de buschauffeurs (dit heb ik uit verhalen hoor). Ze gaf daarom elke keer de chauffeur tot wel fl.25,- als tip, zeer royaal dus. Als je mazzel had, had je haar op de terugweg ook weer en je kreeg dan opnieuw fl.25,-. Wij als jonge Delftse chauffeurtjes hadden in het algemeen pech want de meeste ritten op lijn 58 werden in die tijd gereden door de chauffeurs van de vestiging Loosduinen waar veel Westlanders werkten ui de tijd van de oude WSM. Heel af en toe had Delft zo'n ritje. Dit soort passagiers vielen uiteraard op en waren wel legendarisch te noemen, je vergeet  zo'n Goudappeltje nooit meer net als andere opvallende passagiers bij ons in Delft zoals "opaatje" uit de Hugo de Grootstraat met z'n stukje zeep, een broodje haring en zo.......
 


     
Busbios(coop) film(pjes)

In dit hoofdstuk plaats ik vanaf deze aflevering 3 filmpjes van en over de HTM, hierbij het eerste filmpje. Het betreft de presentatie van 40 jaar GTL trams (Gelede Tram Lang) en alles wat daarmee samenhangt. Hieronder aflevering 1 met o.a. een introductie. Neem de tijd want je bent een half uurtje zoet.

 


       
      

Mijn buurvrouw is zo dom, ze denkt dat usb een buurland van usa is.

De vrienden van de kaartclub hebben het over oud worden en oud zijn.
Fons: Ik ben in mijn metaaltijdperk.
Guus: Je metaaltijdperk?
Fons: Ja, als je zo oud bent als ik heb je zilver in het haar, goud tussen de tanden en... lood in de benen!
Guus: Dan heb je nu blijkbaar metaalmoeheid.
 


   

Tot slot:
Brief 174 is klaar. Weer gelukt. Bij veel hedendaagse zaken wordt er steeds gevraagd of die en die de kerst wel gaat halen. Ik noem Poetin, Rutte, Biden, Truss en vele anderen. Het zijn tijden waarin ook het gokken ter discussie staat dus weddenschappen aangaande deze 'leiders' of in sommige gevallen 'lijders' zijn taboe. Dan blijft de vraag of de busbrief de kerst gaat halen? Geen weddenschappen aub. Zolang ik nog stroom heb en er geen nucleair probleem speelt, zie ik er naar uit om in december bij iedereen wat warmte te brengen door middel van busbrief 175. Meer kan ik niet betekenen in deze barre tijden dus hopelijk tot dan. Sinterklaas zal bij menigeen beperkt geschenken kunnen brengen is de algemene verwachting maar hierbij alvast toch een aangename pakjesavond gewenst. Je moet maar denken: die arme (!) oude man kan er ook niets aan doen.

Graag tot de volgende keer.

Hartelijke groeten

       
Wim Koeleman (kameleon@ziggo.nl of busbriefbode@gmail.com)
     

Wijsheden:
      

         

terug naar de