terug naar de
     
 13 augustus 2022

N i e u w s   i n   B u s b r i e f f o r m a a t 
____________________________________________                                                                                          
 
Verhalen en foto's
van en over
oude en nieuwe bussen
   
 
 
Inhoudsopgave:
Goud van Oud - Co (2586) - Buitenland - Abri's - Gedicht - Camping - Plaatsbewijzen - Chance Trolley - Extra - Waterstof
 
Uitsmijters: Vreemder dan vreemd en een zwartrijdster
Busbioscoop: OVCN - 438
Busbabbel: Voodoo ervaring
 
 

Vorige week realiseerde ik me dat het alweer 2 maanden geleden is dat ik de laatste busbrief gemaakt had. Een goed teken want dat betekent dat de tijd vliegt en dat betekent dan weer dat ik me niet verveel als redelijk verse pensionado. Ach ja, het is vakantietijd maar dat is voor mij geen uitvlucht want ik ga niet op vakantie. Voor warm zonnig weer hoef je niet weg te gaan tegenwoordig en als je dat wel doet kun je een reis naar je bestemming tegenwoordig wel omschrijven als een survival tocht. De HSL valt zo nu en dan stil en dan ontstaan er lange opgesloten uren. Met de auto blijkt het dat er sprake is van niet alleen een zwarte zaterdag maar dat de hele week zo gekleurd is. En dan heb ik het nog maar niet over onze Nationale Trots, tenminste wat daarvan nog over is. En ben je eindelijk daar waar je wilde zijn dan merk je dat je koffers helaas een ander werelddeel als bestemming gekozen hebben. Daar heb ik thuis helemaal geen last van en dat bevalt me prima. Ik zet voor de vorm weleens een koffer in de schuur en dan ga ik de volgende dag het hele huis door om naar de koffer te zoeken. Dan heb ik toch nog een beetje vakantiegevoel.
Flauwekul allemaal, ik gun iedereen een geslaagde vakantie op voorwaarde dat deze busbrief ook op het vakantieadres gewoon gelezen wordt.....;-)


      
Goud van Oud:

Enige busbrieven geleden (brief 167) heb ik een soortgelijke foto geplaatst wat betreft de locatie namelijk Rotterdam Centraal. Het ging toen om een RET voertuig, dus een stadsbus. Nu kwam ik deze foto tegen van een bus van vervoerder TP oftewel Twee ProvinciŽn en ik vond de foto dusdanig fraai dat ik hem in deze rubriek wilde plaatsen. Een detail voor wat betreft de gebouwen. Op die eerdere foto in busbrief 167 staat het Groothandelsgebouw erop met het linker gedeelte en nu zien we de andere helft.....;-) Opvallend is dat er rechts op de dakrand nu een andere reclame blijkt te staan.
Maar daar gaat het eigenlijk niet om, terug naar de bus. We zien hier een GUY/Arab als wagen 14 van TP uit 1947 en de bus reed in de begintijd met kenteken HZ-99988. Later kreeg de bus het andere kenteken zoals op de foto. 12 jaar later in 1959 dus, kreeg deze bus ook nog eens een nieuwe carrosserie waarna de bus tot 1970 in dienst is gebleven en toen op de sloop eindigde. Het merk GUY was Brits en heeft zeker in Engeland in het verleden naast trolleys, vrachtwagens en auto's, veel bussen geleverd tussen 1914 en 1982. In 1968 kwam het bedrijf onder Leyland te vallen en in 1972 stopte Leyland met het voortzetten van de merknaam b.v. als logo. (zie onder).


       
2586:
Zoals aangekondigd in de vorige busbrief (als aanvulling) kom ik terug op mijn uitspraak dat ik over de 2586 geen nadere informatie had en dat de bus vreemd genoeg als eerste van de serie afgevoerd werd. Direct de volgende dag kreeg ik van Co een mailtje dat ik beter moest zoeken want hij had mij ooit foto's van deze bus gestuurd. Ik zoeken en jawel, ik moest hem gelijk geven. Dat was ook het laatste contact wat ik met Co gehad heb want de volgende dag was hij onverwachts overleden waarover ik in busbrief 172 al melding maakte. Ik heb in vele busbrieven materiaal dat hij mij gegeven had kunnen gebruiken zoals o.a. de serie NZH tekeningen en ik heb gedacht hem voorlopig een vaste plek te geven in de busbrieven waarbij ik de vele foto's en info kan plaatsen die hij daarvoor aan mij gegeven had.

Nu dus de eerste keer met de foto's die ik dacht niet te hebben....De 2586 (uit 1976) heeft de schade opgelopen in 1985 of 1987 en het is duidelijk dat gezien de leeftijd van de bus herstelkosten niet lonend zouden zijn en de bus dus vroegtijdig het veld moest ruimen. De achtergronden van deze schade zijn mij dan weer niet bekend maar wie weet krijg ik daarover nog een aanvulling toegestuurd.


       
Bali, AlbaniŽ, Polen(?), Hongkong en Londen:

In de 21e eeuw zijn wij gewend dat we dagelijks te maken hebben met modern vervoer. Op Bali viel dat in 2003 nog niet mee zo te zien. Wel zitplaatsen, dat dan weer wel.....

 

Van Theo kreeg een paar foto's vanaf zijn vakantie bestemming en dat was deze keer KroatiŽ. Ik zal wel een vooroordeel hebben maar op de een of andere manier had ik wat ouder materiaal verwacht in dat land. Veel oude bussen uit ons OV vertrekken naar Oost-Europa en ik heb niet de indruk dat dit een oude Iveco is. Even zoeken op internet en daar zag ik dat Iveco ook gevestigd is in KroatiŽ.
 

De ruitenwissers van deze Irizar bussen kunnen nog even uitrusten. Waar het Convoi Exceptionnel precies naar toegaat weet ik niet . Als de eerste 2 letters van het kenteken een aanwijzing zouden zijn, is het antwoord snel gegeven.

Over vrolijk gekleurd gesproken.....wat dachten jullie van deze uitvoering? Inderdaad vrolijk gekleurd maar het doet wel een beetje erg aan speelgoed denken toch? Maar goed, in Hongkong zijn veel zaken anders dan bij ons dus dit zal vast wel in het straatbeeld passen.


Tot slot in deze rubriek en foto uit het vervlogen Londen. Wat ik daarmee bedoel mag je zelf bekijken als je op de foto klikt.
 


       
Haltes en Abri's:
Op de eerste foto geen bijzonder opvallende halte maar dit plaatje van collega Ed laat de halte zien die je kunt aantreffen bij het dierenpark in Emmen.

Paul stuurde mij dit uit Chamonix Frankrijk: Goed geregeld hier, iedere campinggast in dit gebied krijgt een kaartje voor gratis busvervoer in het hele gebied. Parkeren is niet te betalen.

Een voorbeeld van hoe het niet moet.
Alleen voor lange mensen. Uit betrouwbare
bron heb ik vernomen dat dit een noodoplossing was.
Later netjes aangepast.


      

Arjen Boswijk stuurde mij een aantal gedichten waarvan in busbrief 143 de eerste geplaatst is. Deze keer alweer zijn 28e poŽtische inzending.

Over een herinnering aan de 'Zero Emissie' trolleybussen avant la lettre in Groningen die opgedoekt werden en vervangen door de heerlijke dieselwalm. Alleen Arnhem heeft nu nog trolleybussen rijden in Nederland. Arjen beschrijft het in dichtvorm.


      
OV vakantie:
Ik werd getipt over een mogelijkheid om een originele vakantie optie te bekijken. De eerste optie is een verblijf in een lijnbus van De Lijn. De tweede optie is een (hondenkop)trein om te boeken. De derde mogelijkheid is een tramvakantie en tot slot kun je een verblijf in een U2 bus kiezen. Wat is dat voor bus? Dat is de bus waarvan U2, je weet wel Bono, Ierland en muziek, gebruik gemaakt hebben bij hun tour. Klik op elke foto voor meer informatie.

 


      
Diversen:
Hoe oud wil je het hebben? Een briefje uit 1959? Met schrijffout van de datum en 4 grot(t)en. Dit was blijkbaar in die jaren een manier om een busreis te boeken.

Een ander stukje historie vind je daaronder. Het is een 3-rittenkaart maar ik zie slechts 2 knipjes. Zou ik de derde rit nog tegoed hebben? Trouwens voor de goede opletter is het natuurlijk al duidelijk dat deze voorkant en deze achterkant niet een en dezelfde kaart betreft.

 


      
North American Bus Industries:
Collega Arno, een verwoed fotograaf, maakte deze foto's van wat hij zelf omschrijft als "foeilelijke Chance bussen". Tja, als je dit bekijkt als busliefhebber kan ik mij indenken dat je niet begrijpt waarom dit aangekondigd wordt als 'Classic-Bus'. Toch is dit een stukje transportgeschiedenis van San Francisco. Intussen is dit ingehaald door de tijd en is het een toeristen attractie geworden en ook beschikbaar in Nederland. Klik op Classicbus voor een video.

Aanvulling Olaf:
Wat betreft die Amerikaanse bussen uit San Francisco het volgende: in 2019 heb ik bij Elbo Bus in Heino ook zo'n voertuig op de foto gezet. Hierbij de foto als aanvulling op het artikel. Deze bus van Elbo Classicbus van Martyn Besselsen uit Heino en nog steeds in dienst. De gegevens kan je vinden op de website van de RDW (04-BSJ-1) en Martyn zal hopelijk geen bezwaar hebben om die foto van mij hierbij te plaatsen.


     
Nieuwe klanten:


       
Waterstof:

In opdracht van EBS werd er een proef gehouden met waterstof. Dat wordt intussen wel vaker gedaan want in een paar jaar tijd is er een transitie ontstaan die niet bij te benen is. Er is net een situatie ontstaan dat de rookpluimen in het OV verleden tijd zijn en daar komt de volgende omschakeling alweer aan. Het waterstofgebruik door middel van een aanhanger is gelanceerd maar ik geloof niet dat er veel mensen vrolijk worden van deze vorm. Maar goed, ontwikkelingen gaan sneller dan het geluid en deze proef zal ongetwijfeld tot andere inzichten leiden. Energie is momenteel op alle terreinen het belangrijkste onderwerp. Elektrisch gaan rijden was het sleutelwoord maar ik ben daar al veel eerder kritisch over geweest want elektriciteit is uiterlijk schoon maar de manier waarop het tot stand komt, is nog lang niet 'schoon'. Er wordt aan gewerkt en daar hoort deze proef ook bij.

Extra saillant detail is natuurlijk de combinatie Toyota en Caetano. De eerste was nog niet serieus in beeld als bussenbouwer en de tweede kennen wij in Haaglanden goed genoeg vanwege de Caetano bussen waarmee jarenlang vanuit Delft gereden is. Later zijn deze bussen verspreid geraakt over meerdere vervoerders maar dat is nadat deze vloot Delft had verlaten. Zie busbrief 112 voor een uitgebreide reportage. Voor meer info klik hier.

            


       

Uitsmijter(s):

Ik kom steeds vreemdere bussen tegen. De bestuurder komt steeds meer in een soort cockpit te zitten lijkt het. Naast deze futuristische modellen staat toch nog een ouderwets model (trolley)bus mťt een ouderwets model passagier aan boord. Geen zitplaats, geen staanplaats maar een hangplaats.

 

       
Busbabbel:
Het is een vervelende eigenschap dat we meestal vervelende voorvallen makkelijker onthouden dan al de aangename voorvallen. Al de passagiers die vriendelijk groetend binnenkomen verdwijnen als sneeuw voor de zon voor je humeur als er daarna eentje binnenkomt die onbeschoft reageert op een normale opmerking mijnerzijds. Op een verjaardag vertel je vaker over meegemaakte narigheid omdat je dan je toehoorders blijkbaar een plezier doet want er wordt vaak gevraagd: "Ben je buschauffeur? Oh, dan maak je nog weleens wat mee zeker?" En dan bedoelt niemand dat ze willen horen dat je een fijne zorgeloze dienst gereden hebt. Noem het maar een vorm van sensatiezucht.
Dus ook deze keer toch maar weer een sterk verhaal.
Rijdend door Maassluis, komende van Rotterdam met als einddoel Den Haag, kwam ik bij een halte waar een Indische, tengere en ietwat oudere, dame stond. Zij stapte binnen en klom het trapje op wat in die tijd een gewone zaak was, niks lage vloerbus. Ik knikte vriendelijk naar haar en zij legde een strippenkaart neer terwijl ze mij met verwachtingsvolle ogen aankeek. Tot nu toe ging alles zwijgend dus ik verbrak de stilte en vroeg wat ik moest stempelen. Geen antwoord maar ze wees ongeduldig naar de strippenkaart en tikte er dwingend op. Ik bleef kalm en probeerde te weten te komen of ze een stadsrit Maassluis van 2 strippen wilde of dat ze mee moest naar Den Haag voor 7 strippen. Beide afstanden waren niet bijzonder en kwamen dagelijks voor. GeÔrriteerd tikte ze nogmaals driftig met haar wijsvinger op de kaart dus ik besloot dat ze mee ging naar het eindpunt en ik stempelde 7 strippen af. Dat zorgde ervoor dat haar stembanden in werking traden. Op hoge toon liet ze blijken dat ik het fout gedaan had en dat ik een correctiestripje moest gebruiken om de ritprijs te corrigeren naar 2 strippen. Intussen was ik voorzichtig gaan rijden want ik stond het verkeer flink op te houden. We werden het niet eens want ik heb correctiezegels in principe om te gebruiken als ik zelf een fout maak en niet als de klant het verkeerd doet. Uiteraard gaat dat in de meeste gevallen toch naar ieders wens zolang het op vriendelijke toon gebracht wordt. In dit geval was het verre van vriendelijk gegaan dus ik besloot haar te negeren. Toen maakte ze een cruciale vergissing want ze greep in mijn geldbak om zelf de correctiezegels te pakken. Toen was ik er klaar mee. Ik zette de bus op de handrem en verzocht haar de bus te verlaten. Twee keer raden wat ze deed. Niet dus. Ik riep de centrale op en na overleg zouden zij politie sturen. Dat ging vrij vlot, de agenten begrepen het probleem en wezen haar erop dat ze niet met haar handen in de kassa mocht zitten. De agent werkte haar de bus uit en zei tegen haar dat zij met de politiewagen naar haar bestemming in Maassluis (!) gebracht ging worden. Toen mevrouw uitstapte liet ze mij weten dat ik gestraft zou worden want ze riep dat ze thuis spelden zou gaan steken in een poppetje waardoor ik het wel zou merken. Ik heb toen mijn duim maar opgestoken, blij dat ik ervan af was. Helaas is mevrouw uiteindelijk iets later thuisgekomen want toen ze bij de agenten ingestapt was, kregen zij een dringende oproep en ging de auto er met sirene aan vandoor. Het is al lang geleden en ik heb sinds die tijd geen voodoo ervaring gehad voor zover ik weet en ik huppel gelukkig nog vrolijk rond. Misschien heeft ze zich bedacht of heeft de politie haar dit ontraden. In ieder geval was ik een ervaring rijker en ik realiseerde me weer eens dat iets onbenulligs zomaar kan escaleren. Achteraf had ik dit natuurlijk anders moeten aanpakken maar achteraf is het altijd allemaal makkelijk praten.


     
Busbios(coop) film(pjes)

In deze aflevering heb ik gekozen voor een fraaie video van en over toegewijde busliefhebbers van OVCN (Openbaar Vervoer Collectie Nederland).

 

Aansluitend heb ik via een link de beelden van een testrit waarbij de BBA438 na 10 jaar buiten mocht spelen. Klik op de foto.


       
      
 

Vrouw vertelt: "Ik ben in de keuken als mijn man in de kamer een glas kapot laat vallen dus zeg ik: ik pak zo even een bezem en dan kom ik er aan.
Zegt hij: "Dat stukje kun je toch wel lopen......"

Enkele dagen geleden vroeg ik mijn vrouw waar we heen zouden gaan voor onze huwelijksdag.
Ergens waar ik lang niet meer geweest ben, antwoordde ze.
Ik stelde toen voor om naar de keuken te gaan.
Toen is de ruzie begonnen...
 


   

Tot slot:
Zoals in de vorige brief aangekondigd, eindig ik deze keer met het andere uniform uit de vorige eeuw, het pak van Westnederland. Van het oorspronkelijke blauw naar het chiquere donkerblauw kreeg het uniform een soort update waarna dit ongeveer identiek werd aan het ZWN uniform. Bij WN had ik ook een pet maar die is in de vaart der volkeren gesneuveld. Niet helemaal, maar de aanblik is niet meer representatief zal ik maar zeggen. Bij ZWN was er in het begin nog een optie om alsnog een pet te bestellen wat ik toen gedaan heb. De speld met het 'wiel met vleugels' logo heb ik overgezet van de WN pet want dat logo was niet beschikbaar bij ZWN. Petten zijn intussen volledig verdwenen uit elke tak van de samenleving. Tenminste dit soort petten want de (Amerikaanse) baseball petjes hebben die plek op veel beroepshoofden overgenomen.
Geniet allemaal van de droge zomer en ik heb het vermoeden dat al die uitgestelde regen vast later nog naar beneden gaat komen, maak je borst alvast maar nat.

Graag tot de volgende keer.

Hartelijke groeten

       
Wim Koeleman (kameleon@ziggo.nl of busbriefbode@gmail.com)
     

Wijsheden:
      

Met computers gaat alles sneller, maar het duurt langer.....

Het is leuker om snel te rijden met een langzame auto, dan om met een snelle auto langzaam te rijden.

Pensioen: We kunnen niet zonder jou..., maar we gaan het wel proberen

 

terug naar de