terug naar de
     
 02 september 2020

N i e u w s   i n   B u s b r i e f f o r m a a t 
____________________________________________                                                                                          
 
Verhalen en foto's
van en over
oude en nieuwe bussen
 
Inhoudsopgave:
Goud van Oud - Veolia - Abri's - Gedicht - NZH - Bustype - 2e leven - Leyland
Uitsmijters: Activiteitenbus - Bibliotheekbus - Schoolbussen
Busbioscoop: WSM stoom
Busbabbel: Gemakzucht
 

Het is in de wereld allemaal gedoe met een hoofdletter. Op vele terreinen staan de zaken er onzeker voor. Om toch enige zekerheid te bieden, kom ik met een nieuwe editie van de busbrief alsof er niets aan de hand is. Uiteraard heb ik wel een mondkapje voor want ik neem geen risico natuurlijk. In deze brief een uitgebreid hoofdstuk over een aantal oudgedienden van Veolia in dienst van andere bedrijven. Een busbios gevuld met een WSM voorstelling over de stoomtram in mijn regio waarbij ik kan verklappen dat ik zelf (als kind zeg ik er gauw bij) de trein nog in levende lijve heb mogen aanschouwen. Verder nog een aantal vaste items en ook een paar onverwachte zaken.
Ga er even voor zitten en beleef er hopelijk net zoveel plezier aan als zelf had bij het maken van deze brief.


      
Goud van Oud:

Van Piet van Hees kreeg ik niet alleen een aanvulling voor busbrief 145 (zie aldaar bij 'Nicolaas') maar ik las dat hij ook een bijzondere passie heeft. In de busbrief is het meestal een allegaartje maar ik probeer voor elk wat wils te bedenken maar Piet heeft zich gespecialiseerd in Opel bussen met de naam Blitz. Van oorsprong een Duits bedrijf dat zich toelegde op vrachtwagens. In de 2e Wereldoorlog werd Blitz natuurlijk benut voor het leger. De eerste Blitzers rolden de fabriek uit in 1928 en 1937 ontstonden de eerste experimenten met bussenbouw.

Piet schrijft: "Voor mij is een recente bus wel een mooi vervoermiddel, maar mijn hart gaat sneller kloppen als ze richting de 60-er en 70-er jaren zitten. Mijn passie is echter 1930-1950. Dat is helemaal een erg smal gebied voor informatie en overlevende voertuigen. Mijn liefde voor die periode en mijn hardnekkigheid hebben elkaar ooit gevonden in Opel Blitz Bus, ik kom alleen een kilo tijd te kort om het bij te houden."

Nieuwsgierig geworden? Er zijn vele foto's te zien op deze webpagina, de toelichting is in het Engels maar dat mag in deze eeuw geen probleem zijn en anders zijn de foto's toereikend om een indruk te krijgen van die tijd. Als voorbeeld hieronder 2 foto's, de zwart-wit foto is een cabriolet. De Opel heeft een carrosserie van Kšssbohrer (later in 1995 overgenomen door Daimler)

De 2e foto laat een politie busje zien in 2012 tijdens een speciale dag waarop dit soort voertuigen aan het publiek getoond worden wat uiteraard betekent dat er ook van deze categorie zaken voor het nageslacht zijn bewaard.


       
Veolia MAN en VOLVO:
Al aangetipt in de opening van deze brief. Een overzicht van een aantal wagens uit de Veolia vloot in Haaglanden vanaf 2009 tot 11 december 2016. Er zijn wagens naar het buitenland gegaan, er zijn er bij andere vervoerders in Nederland terechtgekomen en er zijn er die in Haaglanden gebleven zijn. Een paar hoge wagenparknummers rijden nog bij EBS in Haaglanden en een aantal staat reserve voor calamiteiten bij de HTM. Eerlijk gezegd durf ik niet te beweren of dit alle ex-bussen zijn bij de HTM maar van een aantal staan hieronder de make-overs.

Daaronder nog een portret van een MAN gasbus uit Haaglanden in dienst van vervoerder BRENG en dit bedrijf heeft de bus weer tijdelijk uitgeleend om in Haarlem in te zetten. Ooit heb ik in busbrief 112 laten zien hoe dat met de MAN Caetano bussen is gegaan nadat ze uit de concessie 'vielen'.

En tot slot een ex-bus van Veolia Limburg in het buiten(ei)land.

 

Ex-Veolia bussen in HTM dienst

foto's: Ed B, Wim K, Jeroen R.en Jason B

 

Een aantal bussen uit de Veolia vloot zijn 'omgeturnd'

De 1201 heette vroeger de 6641 De 1208 heette vroeger 6666
6641 heet nu 1201   6666 heet nu 1208
 
De 1210 heette vroeger de 6671 De 1202 heette vroeger de 6643
6671 heet nu 1210 6643 heet nu 1202
De 1207 heette vroeger de 6665 De 1204 heette vroeger de 6652
6665 heet nu 1207 6652 heet nu 1204
De 1209 heette vroeger de 6667
6667 heet nu 1209

 

De ex-Veolia 6696 in Haarlem
(tijdelijk geleend van BRENG om de Midcity's te vervangen)

foto's: Bart Kromwijk

Eťn wijziging.......er is een airco ingebouwd

 

Veolia 3850 onder nr. 57 bij Varela op Sao Miguel

foto's: Pim Dorn

Deze Volvo 7700 B7L met wagenparknummer 3850 met het originele kenteken BS-JZ-69
was er een uit een grote vloot die liep van 3797 t/m 3944 gebouwd tussen 2004 en 2007.

Sao Miguel is een eiland, onderdeel van de Azoren, in de Atlantische Oceaan en behoort bij Portugal


       
Haltes en Abri's:
Als ik alle foto's in deze rubriek eens de revue laat passeren, kom ik tot de conclusie dat er heel wat bijzondere exemplaren bij zitten en het eind is nog niet in zicht. Van super de luxe tot armzalig zonder luxe en alles wat daartussen zit. In ieder geval een dankbaar hoofdstuk voor mij zoals ook deze keer weer bewezen wordt. Aan foto's (nog) geen gebrek. Commentaar bij deze 2 foto's is overbodig lijkt mij.

 

      

Arjen Boswijk stuurde mij een aantal gedichten waarvan in busbrief 143 de eerste geplaatst is. Deze keer alweer zijn 16e poŽtische inzending.

Dit gedicht gaat volgens mij over ontwikkelingshulp aan BelgiŽ om de arme scholen te ondersteunen. Daartoe werd een nieuwe touringcar ingezet uit 1963. Of Arjen door deze actie echt een goede daad heeft verricht zal moeilijk te bewijzen zijn. Het onderwijs is en blijft een zorgenkindje.


      
100 Jaar NZH - 50 jaar busvervoer:
In de serie tekeningen van de NZH zijn we aangekomen in 1972 en in die tijd was het nog steeds Leyland dat de toon aangaf maar DAF verscheen meer en meer in beeld. Dat viel veel mensen niet zo op omdat de carrosserie veelal door hetzelfde bedrijf gebouwd werd. Den Oudsten bouwde op Leyland chassis en op DAF chassis. Het verschil zat voor amateurs zichtbaar en herkenbaar in de grille en de wielen van het chassis. En ook hoorde je bij een Leyland voertuig een specifieke piep bij het schakelen. Als je het motorgeluid niet herkende, wist je toch dat het geen DAF was.

Klik op de tekening voor een grotere versie.


      
Bustype:
Ik heb ooit een aardige serie foto's gekregen met 12 bustypes als onderwerp met wat technische specificaties erbij. In deze brief het 9e voorbeeld, een Mercedes Integro, een populair bustype niet in het minst vanwege de degelijkheid. Dat lag stevig op de weg, geen lagevloer dus gedoemd te verdwijnen maar menigeen denkt terug aan het gevoel een echte bus te besturen. De vooruitgang heeft ons een geheel ander bustype gebracht en dat zal ongetwijfeld een nuttig doel dienen maar met deze Integro reed je als touringcar de lijndiensten. In busbrief 31 heb ik er al een 'special' over gemaakt.


      
2e leven:
Deze 2 fotoīs van Erik Kanters kan ik ook in een ander hoofdstuk kwijt zoals bij 'Cuba' of het hoofdstuk 'Buitenland' maar eigenlijk maakt het niet uit, het is gewoon leuk om te zien wat er van bepaalde bussen is terechtgekomen ongeacht hoe, wat en waarom. De eerste foto laat nog duidelijk de originele eigenaar zien namelijk Arriva. En ook het oude wagenparknummer is behouden gebleven: 4604. Aan de zijkant staat het Cubaanse wagenparknummer 03-356. Er is wel meer dat opvalt aan dit voertuig want er behoorlijk wat aan versleuteld. De voorzijde lijkt wel gepotnageld en de filmkast bestaat niet meer uit het originele materiaal.......De locatie heeft wel iets idyllisch zo aan de zee. Het gaat hier om een DAF MB230/B89 Alliance van den Oudsten en het originele kenteken was VR-58-HH. De bus is gebouwd in 1992 en is in 2007 via Womy naar Cuba geŽmigreerd. Het was een wagen uit een grote serie die liep van 4577 tot en met 4632.

De volgende bus ziet er ook niet al te fris meer uit. De rood wit blauwe koplampen zijn vermoedelijk een eerbetoon aan de afkomst want deze onvervalste DAF MB200 stamt uit de NZH vloot uit de jaren tachtig, 1980 voor deze bus om precies te zijn. De carrosserie was oorspronkelijk van Van Hool maar op de foto is duidelijk de bekende den Oudsten naam te zien. Het naslagwerk zal vast wel gelijk hebben en deze wagen heeft waarschijnlijk wat uiterlijke wijzigingen ondergaan op Cuba waardoor de grille deze verwarring verzorgd. De voordeur bestaat namelijk ook uit verschillende onderdelen en van oorsprong was het ook geen cabriobus. Het originele kenteken was 64-TB-07. In 1996 is de bus bij de NZH uit dienst geplaatst en ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat dit mogelijk de laatste rustplaats is gezien de algemene conditie maar in Cuba kan alles dus je weet maar nooit.


       
Leyland:
Nu we hierboven toch gesproken hebben over verschillende onderdelen, heb ik in mijn archief nog 2 foto's gevonden van een motorblok van de LTM. Een Limburgse Leyland O680. Dat waren Leyland-Verheul bussen uit 1962 en als tweede foto heb ik een voorbeeld (niet in kleur) geplaatst van het type bus waar deze motor in gelegen kan hebben.

Deze foto is ook van een van de ondergang geredde motor met op de achtergrond het andere motorblok. Ook is een gedeelte van een bord met de Connexxion te zien dus deze motoren zullen ergens bewaard worden. Ik zie ook een soort glas-in-lood raam op de achtergrond dus we zien vermoedelijk een opslag van historisch materiaal. (het glas-in-lood raam is afkomstig van het vroegere WSM kantoor in Loosduinen, heeft daarna in het hoofdkantoor van de TET gehangen en is onlangs aan het HBM geschonken door Connexxion). Het bijschrift van deze foto gaf aan dat beide motorblokken van een Leyland zijn maar omdat ik op de 2e foto duidelijk de brandstofklep kan zien met de naam Volvo, heb ik het vermoeden dat het dus een Volvo motor kan zijn. Als voorbeeld een foto van de Volvo 9.07 oftewel de 3551 uit 1979. (dus toch geen Volvo, zie hieronder)
Intussen is er aanvullende informatie binnengekomen waarmee alle vragen beantwoord zijn. De foto's zijn trouwens van het HaagsBusMuseum van Peter Kloosterman en bij mij terechtgekomen door Ronald van Apeldoorn via Aad Westerduin. (dank) en de locatie is dus ook de opslag van het HBM.

Aanvulling van Willem Hakkesteegt:
Leuk om weer een nieuwsbrief te mogen ontvangen.
Je bent betreft de motoren op een dwaalspoor gezet door de VOLVO dop op de vulpijp.
Het zijn wel degelijk 2 x LEYLAND O680 motoren. Van de zogenaamde VOLVO motor herken ik de LEYLAND kenmerken van het oliecarter, oliefilterhuis en de DPA roterende brandstofpomp. Het vliegwiel is hier niet aanwezig.

Ronald Apeldoorn schrijft:
De twee O.680 motoren komen me wel erg bekend voor (ik heb ze zelf aangeschaft voor het HBM). Ze komen uit Brabant en zaten in rijdende onderstellen die gebruikt werden als carnaval praalwagens. Ik heb er een stukje over geschreven in het HBM-donateursblad:

Twee Leyland O.680 motoren gekocht
Op 9 mei 2020 konden we voordelig twee Leyland O.680 motoren aanschaffen, de motoren waren gedemonteerd uit voormalige bus chassis die voor carnaval praalwagens werden gebruikt. Helaas waren assen, versnellingsbak en andere delen al als oud ijzer verdwenen maar met de motoren alleen zijn we al blij. Deze motoren en/of de onderdelen daarvan zijn bedoeld om met de HBM-museumbussen te kunnen blijven rijden. We hebben een groot aantal bussen met dit type motoren. Het is onbekend van welke bussen de motoren afkomstig zijn, de motornummers zijn 7509023 en 8061915. Mocht iemand wel weten waar de motoren vandaan komen dan horen we dat graag!

En ja, die ene motor heeft een Volvo klep, hoort niet maar past wel......;-)

Klik op deze foto voor een filmpje met het oorspronkelijke buschassis en dit motorblok nog actief bij het ophalen ervan in Brabant

De foto van het veronderstelde Volvo motorblok zorgde dat ik een foto van deze VSL bus plaatste maar dat slaat nu niet meer op het motorblok. Toch heeft de busfoto voor genoeg discussie gezorgd en ik heb van Dick van der Goot (groot Volvo en Tensen liefhebber en kenner) de nodige informatie toegestuurd gekregen en dat wil ik niemand onthouden dus daarom klik op de foto voor het bestand waarin Dick herinneringen ophaalt aan het vervoerbedrijf Tensen en de Volvo's.


Over deze 9-07 van VSL schrijft Dick het volgende:
"Het was er ťťn uit een groepje van vier Volvo/Hainje-bussen die VSL van Cramers uit Grevenbicht had overgenomen. Cramers reed, behalve lijndiensten tussen onder andere Obbicht, Grevenbicht, Born, Sittard en Geleen, ook groepsvervoer voor de autofabriek te Born. Omdat die fabriek in de zeventiger jaren door DAF werd overgedragen aan Volvo, achtte Cramers het raadzaam, vanaf dat moment ook met bussen van het merk Volvo te rijden. Allereerst werd een aantal zeer oude tweedehands Volvo-bussen van de BBA overgenomen (die er nog niet zo erg oud uitzagen omdat zij tussendoor een tweede carrosserie van ZABO hadden gekregen), maar toen die een leeftijd van meer dan 20 jaar hadden bereikt, vond Cramers het tijd worden om nieuw materieel voor de lijndienst aan te schaffen: dat werden hun Volvo/Hainje-bussen 15 tot en met 18. Ik zie geen enkele reden om aan de "identiteit" van deze bussen te twijfelen, want ze zagen er bijna precies zo uit als de Volvo/Hainje-bussen die in die tijd door de TET in Twente werden aangeschaft en de eveneens vier wagens die in 1980 - op bestelling door het tussentijds overgenomen Tensen - bij de VAD in dienst kwamen.

Zoals veel particuliere busbedrijven in die tijd, kon Cramers niet tegen de duidelijke druk van Rijksoverheidswege op om de lijndiensten op te geven. Hun lijnen werden, met de vier nieuwe Volvo-bussen, overgenomen door VSL. Die gaf deze bussen de wagennummers 9-06, 9-07, 0-08 en 0-09 (het cijfer vůůr het streepje was hier het laatste cijfer van het bouwjaar). Maar in het landelijke nummersysteem van de NS-dochterondernemingen, en later de VSN groep, werden het de wagens 3350 tot en met 3353 (ik heb inderdaad bronnen gezien die hiervoor nummers in de 3500-groep vermeldden, maar dat kan dan slechts zeer tijdelijk zijn geweest en berustte vermoedelijk op een fout: de 3300-groep was binnen dit nummersysteem een pure Volvo-groep en de 3500-nummers werden enkele jaren later aan nieuwe DAF-bussen toegewezen). Toen NS korte tijd later zijn busaandelen aan de nieuwe VSN groep had overgedragen en ook de TET tot de VSN groep was toegetreden, schoven deze vier wagens door naar de TET; niet zo vreemd want VSL had verder geen Volvo's en de TET had in die dagen eigenlijk niets anders dan Volvo's! Bij de TET kregen deze bussen weer bedrijfseigen nummers, te weten 42 tot en met 45, maar pas op het allerlaatst werden de "officiŽle" nummers 3350 t/m 3353 op deze bussen aangebracht. De 3353 haalde, zoals gezegd, de overgang naar Connexxion zelfs nog, zij het in een rol als "anti-vandalismebus".


       

Uitsmijter(s):
Ongetwijfeld een Amerikaans voertuig, een Chevrolet aan de grille te zien. De activity is al een tijdje ver te zoeken gezien de staat waarin de bus verkeert en ook de flora geeft niet de indruk dat de activiteiten van recente datum zijn geweest.
Het woord bus is misschien iets te hoog gegrepen maar het is dan ook niet bedoeld om passagiers te vervoeren maar boeken zoals duidelijk zichtbaar is. Een bibliobus dus. De eigenaar heeft in ieder geval genoeg fantasie gezien de dakbedekking van dakpannen en als kers op de taart ook nog een schoorsteen(tje). Mocht het koud worden, kan hij blijkbaar zijn boeken opstoken.........
 

De laatste en derde foto in dit onderdeel lijkt, als je snel kijkt, op sigarettenpeuken maar niets is minder waar. Het is een parkeerplaats/opslagterrein van schoolbussen. De herkomst is niet duidelijk maar we mogen uitgaan van een terrein in de Joenaaithetsteeds. Geen verklaring, geen toelichting en geen specificatie, gewoon een bijzondere foto.

Soms kom je afbeeldingen tegen waar een glimlach mee opgeroepen wordt. Op 29 augustus hoefde ik gelukkig niet aan te kloppen.........


       
Busbabbel:
Als ik door mijn foto archief blader en/of als ik sommige foto's van vroeger bekijk, realiseer ik me dat er zo ontzettend veel veranderd is. Ik weet het, het is een open deur intrappen, maar toch. De bussen, de infrastructuur, het verkeer, het publiek, het betaalsysteem, de tijdsdruk en de financiŽle druk bij de vervoersbedrijven om er maar een paar te noemen. Zelf heb ik genoeg ervaring om te kunnen vergelijken al was het voor mijn tijd nog een tikje primitiever zeker wat het comfort betreft maar er is een troost......je wist niet beter. Er werd ook in die tijd gemopperd, wees daar maar zeker van want mopperen is een menselijke eigenschap en die is tegenwoordig nog steeds niet uitgeroeid. En ook dan geldt dat chauffeurs die nu een paar jaar meedraaien denken dat het allemaal maar een zooitje is. Ik generaliseer natuurlijk even voor het gemak want ik kom gelukkig ook heel tevreden chauffeurs tegen. Het is een uitstervende soort denk ik maar ze zijn er nog!!! Daar ga ik het niet over hebben, dat levert geen sappig verhaal op. Nee, dan de werknemers die de chauffeursstoel onvoldoende vinden, ze krijgen last van hun rug terwijl de huidige stoelen dusdanig uitgevoerd zijn dat ze beter in te stellen zijn dan mijn stoelen thuis. Stoelverwarming is tegenwoordig geen bijzonderheid meer maar ook bij hoge temperaturen is er airco en kan de stoel zelfs in de koelstand. Ik heb gereden in bussen die slechts een plastic ventilatortje op het dashboard hadden en als je dan een collega af ging lossen, ging je zitten en hoorde je bij wijze van spreken een zuigend geluid. Lekker fris. Men had handdoeken bij zich of van die kralenzittingen om enigszins te zorgen minder last te hebben. Iedereen die zich aangesproken voelt door mijn commentaar, moet nog maar eens nadenken als je in de cabine op een knopje drukt om de boel naar je wensen in te stellen. Bestemmingen aan de voorzijde van de bus worden nu digitaal geregeld en zelfs bij een storing, waardoor je handmatig de lijnfilm in moet stellen, is het een kwestie van knopjes indrukken. Nee, dan in de tijd van het 'slingertje' boven je hoofd waarmee je de filmrol kon bedienen. Je moest gaan staan en als je van positie 1 naar b.v. positie 40 moest (en dat kwam voor, of erger) had je een lamme arm en dan moest je nog geluk hebben dat de rol soepel liep. En niet 1 keer tijdens je dienst maar gewoon na elke rit opnieuw. Al met al was je als chauffeur vroeger meer bezig met lichamelijke arbeid dan tegenwoordig. Filmrol bedienen, stuurbekrachtiging was een stuk minder, afrekenen zorgde voor handelingen en niets was elektrisch bedienbaar om het kort samen te vatten. Werken dus, lichamelijke activiteit. Erg? Welnee, zo was het nou eenmaal. Lichamelijke klachten worden nu vaak aan het chauffeurswerk gerelateerd maar mijn stokpaardje is bij velen van mijn lichting waarschijnlijk bekend. Ik pareer zulke klachten met de vraag hoe iemand thuis onderuit op de bank uren televisie zit/ligt te kijken en daarna naar bed gaat en dat dan hopelijk gaat doen in een verantwoord bed. Ik begrijp de rugklachten dan namelijk een stuk beter. Ik wens alle rugpatiŽnten sterkte en indien mogelijk een spoedig herstel.


     
Busbios(coop) film(pje):
 
In het begin van deze busbrief heb ik al aangegeven dat de busbios deze keer over treinen gaat. Nog specifieker, over stoomtreinen en dan uit die beschikbare opnames heb ik gekozen om mijn eigen regio weer eens in de spotlight te zetten. Er zijn absoluut nadelen te noemen van ouder worden maar het voordeel is dat je veel van vroeger weet. Jonge mensen weten weinig van vroeger en nog minder van de toekomst dus is ouder worden een rijkdom aan kennis en geen slechte zaak..........dus bekijk de bios.

 


       
      

Ouderdom (Hoe men iemand iets laat weten zonder te beledigen)
Een oude man van 98 jaar gaat naar zijn huisarts voor zijn jaarlijkse onderzoek.
De arts vraagt hoe hij zich voelt en de man zegt:
“Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld. Mijn vriendin is 18 jaar, zwanger en verwacht een kind van mij.
Niet slecht.... hŤ dokter?”
De arts denkt na en zegt: “Laat me u een verhaal vertellen. Ik ken een jager die nog nooit een jachtpartij heeft overgeslagen.
Maar op een dag deed hij per abuis zijn paraplu op zijn rug in plaats van zijn geweer.
Toen hij in het bos was, stond er plotseling een beer voor zijn neus.
Hij nam de paraplu van zijn rug mikte en .......... PANG ! ! ! De beer viel dood neer”.
“Ha, ha, ha”, lachte de oude man, “dat kan niet. Er moet een andere jager geschoten hebben.”
“Precies dat bedoel ik”, zei de arts.

Drie ex-collega’s zien elkaar na meerdere jaren terug en bespreken wat ze zoal sinds hun pensioen doen?’
De eerste zegt: “Ik reis en fotografeer veel.”
De tweede zegt: “Ik tuinier graag.”
De derde zegt: “Ik doe heel dikwijls opsporingswerk.”
“Opsporingswerk, hoezo??” vragen de eerste twee in koor.
“Nou”, zegt de derde weer: “Iedere dag zoek ik mijn bril, mijn gebit, mijn hoorapparaat, mijn wandelstok, mijn krant, mijn sleutels, enzovoort.”


   

Tot slot:

En dan ben ik weer aanbeland bij het slotwoord. Het was mij weer een genoegen om aan deze brief te werken dus ik hoop dat het genoegen wederzijds zal zijn als jullie alles weer gezien en gelezen hebben.
Op de website van Omroep West zag ik een bijzonder 2e leven voor een dubbeldekker. 4 dames hebben een chauffeur nodig. Wie????
Graag tot brief 162.

Hartelijke groeten

           
Wim Koeleman (kameleon@ziggo.nl)
     

Wijsheden:
      

Mensen die geen vlieg kwaad doen zijn gewoon niet snel genoeg.

Een kameel kan 8 dagen werken zonder drinken, ik kan 8 dagen drinken zonder werken

Je bent pas rijk wanneer je iets bezit dat je niet kan kopen.
 

terug naar de