1 september 2019

N i e u w s   i n   B u s b r i e f f o r m a a t 
____________________________________________                                                                                          
 
Verhalen en foto's
van en over
oude en nieuwe bussen
             
 
Inhoudsopgave:
Trolley: Oud - Museum - Rotterdam - Groningen - Rome - Arnhem vroeger en nu -
Connexxion - Zwitserland - Noorwegen - Frankrijk - België - Goeie vraag (antwoord)
Uitsmijters: Andersom - Pasop
Busbioscoop: Trolley Omroep Gelderland
Busbabbel: Trolley excursie
 

De afgelopen periode heeft de busbrief even in de wacht gestaan vanwege het verlenen van voorrang aan de overgang van Connexxion naar EBS in Haaglanden op mijn werkgerelateerde pv-pagina. Ik ben dan nu wel officieel met pensioen maar dat wil niet zeggen dat ik de overgang naar een andere vervoerder in 'mijn' concessie zomaar voorbij kan laten gaan. Op de pv-webpagina heb ik geprobeerd nuttige zaken voor mijn oud-collega's te blijven verzorgen en ik werd getrakteerd op vele foto's van o.a. de nieuwe busvloot en de nieuwe werkomgeving. Dat kan geen weken wachten dus steeds weer aanvullen, aanpassen en wijzigen. Maar nu dan toch een verse warm aanbevolen busbrief uit de digitale oven. Geen hoofdstukken van en/of over de bekende onderwerpen maar een 'special' over de trolleybussen. Ik trap ongetwijfeld open deuren in bij sommige lezers maar na 154 brieven met sporadisch een foto van een trolleyvoertuig, leek het mij gepast om deze voor Nederland redelijk unieke wijze van openbaar vervoer, een eigen editie te bezorgen. Hieronder mijn poging.

Klik op het logo hierboven voor een nieuwsbrief rond het 70e trolley jaar


       

 Goud van Oud:

Tja en hoe begin je dan een special over de trolleybus? Met het eerste voertuig dat die naam mocht dragen en die is als eerste foto gekozen. Het is april 1882 in de buurt van Berlijn en je ziet een koetsje zonder de gebruikelijk paarden ervoor maar met een draadje naar een bovenleiding. Ik neem aan dat je er geen hoge verwachtingen van mocht hebben maar hier is het wel allemaal mee begonnen. Ene meneer Siemens staat hiervoor in de boeken.

De 2e foto laat een duidelijk verbetering zien hoewel het lijkt of de fietser het qua snelheid wint van de trolleybus. Er werd door meerdere gemeenten in Nederland een poging gedaan om het trolley vervoer te benutten maar eigenlijk is er na al die pogingen slechts een gemeente overgebleven en dat is Arnhem. Rotterdam deed een poging (zie verder in deze brief) Groningen heeft met trolleybussen gereden en ook Nijmegen. Deze foto dateert vermoedelijk van de eerste jaren na de 2e wereldoorlog, circa 1949, en is genomen in Groningen. Het comfort zal vast iets te wensen overlaten maar voor die tijd zat je wel in een heel modern vervoermiddel.


Trolley Busmuseum:
Voor alles is wel ergens een museum en dus ook voor de trolleybus. Klik op de eerste foto om naar de webpagina van het museum te gaan.

Een foto uit een bedrijfsblad uit 2017 laat een serie wagens zien klaar voor de dienstuitvoering. Deze hybride wagens werden geleverd door Hess, een Zwitserse bussenbouwer, aan BRENG. De 2e foto is genomen als PR foto bij de beroemde brug in Arnhem. Slimmerds zullen opmerken dat er geen stroomdraden te zien zijn op deze locaties maar dat is het voordeel van hybride. Trouwens de oudere trolleybussen hadden in de meeste gevallen wel gewoon nog een kleine dieselmotor aan boord om in geval van storing of nood, zonder stroom een beperkt stukje te kunnen rijden.

Duidelijk zichtbaar, ook op deze foto, zijn de trolleystangen waar de bus o.a. zijn naam aan dankt. Bij een tram zie je slechts 1 pantograaf omhoog tegen de draad aan. Waarom hier dan niet? Twee van de lange stangen zien er wiebelig uit en zijn dat dan ook. De oorzaak zit hem in de manier waarop de stroomvoorziening is geregeld. Bij een tram wordt de stroom van de bovenleiding na gebruik afgevoerd via de rails. Stroom kan pas stromen als er een circuit is en dat is heel eenvoudig zichtbaar in elk huis als je naar een stekker kijkt. Twee polen, stroom eruit en weer terug erin!! Maar dat afvoeren via de rails gaat niet bij een bus op rubberbanden dus gaat de stroom via 1 trolleystang voor de aandrijving zorgen waarna het weer afgevoerd wordt via de 2e stang. Een sluitend circuit dus. Het woord trolley is het Engelse woord voor wieltje en dat wieltje werd in de oude versies gebruikt om de stangen langs de bovenleiding te laten lopen. Later werd dat op een andere manier gedaan maar de naam trolleybus is gebleven.

Klik op de foto voor meer info over deze museumbus 101.


Aanleg trolleybus in Rotterdam:
In de 2e wereldoorlog werd het voor Rotterdam noodzakelijk om een oplossing te vinden voor het brandstofprobleem. Men had al gewerkt met gasgeneratoren maar dat was slechts een tijdelijke oplossing. Tijdens de oorlog werd er daarom een poging gedaan om een trolleynetwerk aan te leggen. Een paar bestaande voertuigen werden omgebouwd voor elektriciteit en werden er proeven gedaan. De eerste foto hieronder laat zien dat er masten voor de bovenleidingen werden aangelegd in de Maastunnel en op de 2e foto zie je het trekken van kabels door de tunnel. Voor het echter zoveel kwam dat er echt met trolleybussen een dienstregeling gereden kon worden, ging het fout. Niet met de trolleybussen maar met het tracé door de Maastunnel. De bezetter had de bovenleidingen weer verwijderd en gebruikt voor het aanleggen van ontploffingsmateriaal waardoor de tunnel om meerdere redenen afviel als trolleybustracé. Een half jaar later werd Rotterdam bevrijd en besloot de RET geen verdere stappen te ondernemen om alsnog een trolleysysteem te beginnen.

De derde foto in dit hoofdstuk laat een trots management van de RET zien poserend bij een heuse trolleybus. De kwaliteit van de foto laat te wensen over. Ik heb nog wat herstelwerkzaamheden toegepast door veel witte vlekken op te vullen en ruis en scherpte bij te stellen maar dit is slechts het resultaat. Aan de andere kant misschien niet heel erg want nu krijg je een sfeerbeeld dat de tand des tijds in beeld brengt. In de vorm van het onderwerp maar ook door de fotokwaliteit.


Trolleybus in Rotterdam:
Nog 2 foto's uit die naoorlogse periode en ik heb sterk het vermoeden dat deze foto van bus 901 op hetzelfde moment en dezelfde plaats gefotografeerd is als de foto hierboven.

Zoals je hier goed kunt zien is de 911 tijdens de proefrit op de gevoelige plaat vastgelegd op de ............weg of straat. Misschien is er een opmerkzame Rotterdamse lezer die dit adres herkent.

Aanvulling van Cas K. chauffeur RET:
De foto van de 911 is genomen op de Mathenesserlaan in Rotterdam op 19-05-1944.
De 911 is de verbouwde Kromhout-Allan 124.

 


Groningen:
De derde stad met trolley ideeën mag natuurlijk niet ontbreken. Van Arjen (de huisdichter van de busbrief) kreeg ik deze foto. Hij schrijft: "Ik ben geboren in Arnhem dus ken ik de trolley goed. Later verhuisd naar Groningen waar de trolleybussen net verdwenen waren."

Reactie van Hedde:
Trolleybussen, ook Groningen had ze inderdaad. Met mijn neefje achter de bus aan rennen om de brief nog te kunnen posten. Achterop de bus zat namelijk een brievenbus. Zie de foto van Arjan, rechts achter op de bus. Je kon ze ook regelmatig tegen komen bij de wissels in de bovenleidingen. De chauffeur moest bij zo'n wissel een bepaalde ingreep in de bus doen. Als hij te laat was, dan ging de bus rechtdoor in plaats van naar links of rechts. Dus als hij fout zat, dan stond de bus mooi op de weg in de weg. In de meeste auto's zaten dan mannen met een rood hoofd te schelden. Kleurde wel mooi bij de rode trolleybussen...... De chauffeur moest dan even aan het touwtje trekken om de stangen op de goede leidingen te zetten en kon zo weer verder.
 


Rome:
Van Denny T. (achternaam rijmt op plankgas) kreeg ik deze foto's van een gelede bus in Rome. Lijn 90 van Rome naar Russolillo/Labia. Het is een 18 meter Solaris Trollino/BredaMenarinibus uitgevoerd met een diesel generator en een elektrische uitrusting van Skoda wat op de 2e foto beter te zien is. Deze Avancitybus 8631 is er 1 van 45 stuks uit 2010.

Klik op de foto om op Youtube een fraai promotiefilmpje te bekijken.


Arnhem vroeger:
En dan zijn we aangekomen bij DE trolleystad van Nederland. Van Niek van S. kreeg ik informatie over de trolleybussen in Arnhem en van Benny Aalbers van het trolleybusmuseum kreeg ik de nodige foto's toegestuurd. Hiervoor uiteraard mijn hartelijke dank. Benny is gepensioneerd en zit iedere donderdagmiddag in het Trolley museum in Arnhem. Voor een kennismaking:

 

Deze foto laat zien dat er voortvarend aan de weg getimmerd is in Arnhem om er een ruim busstation aan te leggen (zie de stoomwals) maar het lijkt mij waarschijnlijker dat dit gehavende stukje Arnhem te 'danken' is aan de oorlog. Mogelijk sla ik de plank volledig mis maar dat hoor ik graag. Op de 2e foto is de boel al weer netjes opgeknapt ;-)

En dit beeld laat gelukkig een ordentelijk busstation zien. De linker bus lijkt er een uit de serie 101 - 139. Het kenteken is niet goed leesbaar maar toch kwam ik uit bij ZZ-00-23 en dan zou dit de 123 kunnen zijn, een AEC/Verheul uit 1950. Deze bus kreeg een nieuw kenteken in 1963 en dat was dan XB-08-06 en 4 jaar later is deze wagen vermoedelijk gesloopt.

Een opvallende foto. Ten eerste door het type trolleybus en ten tweede omdat het lijkt dat deze trolleylijn speciaal hierlangs komt vanwege het vervoer van werknemers van Coberco. Voor de jongeren onder ons verklaar ik dit bedrijf even. De naam Coberco staat voor zuivel, het vervoeren en verwerken van melk. De naam is samengesteld uit meerdere bedrijven die samengegaan zijn zoals Comego + Berkelstroom + Condensfabriek. Later weer een fusie met o.a. Campina tot Friesland Foods. Net boven de rechter buitenspiegel van de bus zijn de letters COB te zien. Op de laatste foto van dit hoofdstuk zie je wat er in 2014 nog over was van wat je op deze foto ziet, slechts de voormalige ingang.

Tot slot in dit hoofdstuk een Youtube film met beelden uit een grijs verleden want in eerste instantie bij het maken van deze busbrief
is geheel aan mij voorbijgegaan dat de trolleybus in Arnhem in 2019 alweer 70 jaar bestaat.

 


Arnhem nu:
En dan is er na al die nostalgie gewoon ook nog de huidige tijd op trolleygebied. Het contrast met de architectuur op de Coberco foto en deze moderne foto is gigantisch. Futuristisch mag je het noemen. De gebouwen maar ook het 'visnet' van bovenleidingen geven een bijzonder beeld.

Tips om eens te bezoeken: Stichting Trolleymaterieel Arnhem.
of bekijk waar ter wereld men met een trolleynetwerk werkte.
of breng een bezoek aan de Nederlandse Trolleybus Vereniging.

Of de bus op de eerste foto hierboven dezelfde is als op deze foto durf ik niet te zeggen maar het kan zomaar. In ieder geval hier prominent poserend voor de fotograaf staat een van de bussen die in het begin van deze busbrief op een rijtje stonden bij de brug.


Connexxion:
Het avondlicht geeft deze bus een wat paarse uitstraling maar dat is overdag gewoon blauw. Deze Berkhof Premier AT18 met wagenparknummer 0219, met als benaming Trolley2000, behoort tot een serie die loopt van 0210 t/m 0231 waarmee Connexxion rond de eeuwwisseling reed. In 2012 werd het trolleyvervoer ondergebracht bij dochter Hermes. In 2009 werd al voor de naam Breng gekozen zoals op de foto's hierboven. De naam Trolley2000 dekte de lading van een ambitieus plan om het trolleybestaan een moderne upgrade te geven.


Zwitserland:
Tot slot nog een aantal buitenlandse trolleybussen want dit systeem is over de hele wereld te vinden (geweest). Om een paar landen te noemen: Brazilië, Canada, Frankrijk, Oekraïne, Rusland  en nog veel meer in alle werelddelen. Hieronder een paar landen zoals Zwitserland. Niet vreemd als je in het begin van deze busbrief gelezen hebt dat in Zwitserland een bekende trolleybusbouwer gevestigd is (Hess). De eerste foto van een dubbel gelede trolleybus is gemaakt door Nick Smit in Zürich.

Vervolgens een 2e foto van de hand van Nick Smit van een andere trolleyversie, namelijk met aanhanger, gefotografeerd in Luzern.

Om dit type bus ook van de andere kant te laten zien een derde foto van Nick maar dan van bus 279. Al eerder heb ik mij uitgelaten over bussen met een aanhanger. Ik zie daar veel positieve mogelijkheden mee. Er zijn meer opties om een flexibele dienstuitvoering te realiseren. Gelede bussen zijn fraai maar een groot deel van de dag in veel gevallen te groot voor het aanbod. In b.v. de rustige vakantieperiodes kun je zonder aanhanger rijden en op andere tijden koppel je gewoon een wagen aan, je maakt het mogelijk een heel flexibele capaciteit te ontwikkelen. Ik heb mijn punt weer eens gemaakt dus schluss zal ik maar toepasselijk zeggen.


Noorwegen - Frankrijk - België:
Rugdeveien (zie filmkast) in Noorwegen is de bestemming van deze lijn 2. Dit is een Munck Sunbeam trolleybus uit 1957 en ongetwijfeld een exemplaar uit een busmuseum (hoop ik).

Ook in Frankrijk is men niet onbekend met trolleybussen zoals te zien is op deze foto van Pieter G. De plaats van handeling is Limoges, een flinke stad in midden Frankrijk. Er zijn meerdere lijnen, 6 om precies te zijn, en hier zien we lijn 5 naar La Cornue. Dit eindpunt werd pas in 2004 aan de route toegevoegd dus deze foto moet in ieder geval uit die tijd stammen. Deze bus is een Renault ER100H met wagenparknummer 437 uit een serie die loopt van 428 tot 440.

De derde uit een nabij buitenland is een trolleybus van De Lijn. Wagen 228 is een Antwerpse bus maar is voorzien van een Nederlands nummerbord??? Ik ken daar geen achtergrond cq reden voor maar daarom heb ik de foto ook gekozen. Hopelijk wordt ook dit opgehelderd.


      

In de vorige brief werd gevraagd naar de situatie rond station Hollands Spoor in Den Haag in vroeger tijden en dan met name de locatie van de chauffeurswachtruimte. Daar kwamen een paar reacties op en via een van die tips kwam ik op een pagina met een database waarvan ik bijgaande foto's vrij kon gebruiken. Helaas was er 1 foto waar de wachtruimte exact op te zien is, die ik auteursrechtelijk niet mocht gebruiken. Geen keihard bewijs dus op deze plaats maar gezien het aantal geparkeerde bussen op deze foto's kun je er van op aan dat er koffie in de buurt moet zijn geweest......
In de vraag werd ook vermeld dat de wachtruimte "in de knik van het station richting het (tegenwoordige) gebouw met de bijnaam "strijkijzer" zat". Die knik is duidelijk zichtbaar tussen stationsgebouwen en de huizen.
Al met al is er weer een stukje geschiedenis aan de orde geweest door een gestelde vraag.

Van Jouke kreeg ik de volgende beschrijving:
Van het voorjaar 1971 t/m maart 1977 heb ik op lijn 90 van de NZH gereden en het eindpunt was Hollandse Spoor. Ik zie het gebouw nog voor mij. Aan de zuidzijde was het chauffeurs gedeelte en in de midden de Haltechef
(met een hoofdletter, kwam uit Voorburg....) en aan de noordzijde de wachtruimte voor de passagiers.
Vanuit Haarlem werd er met 3 bussen gereden de G. H. en J. De bussen hadden toen een letter. De J. was 's avonds de laatste bus vanuit Den Haag H.S. naar Haarlem, vertrek 23.10 uur en aankomst Haarlem 00.56 uur. Op zondag moesten wij buiten dienst naar Den Haag en wij dronken dan koffie in een koffietent aan de Oranjelaan. Er stonden coniferen voor het pand en de onderwereld dronk daar dan ook koffie. De G-bus was dan de eerste bus vanuit Den Haag naar Haarlem.
Lijn 90 was een mooie lijn. Een rit van 2 uur en de rijtijd was toen overdag aangepast aan de drukte op de Benoordenhoutseweg/Leidsestraat.
Vanaf maart 1977 ben ik toen overgeplaatst naar de VAD in Apeldoorn, een behoorlijke omschakeling.

Hartelijke groeten van Jouke in Apeldoorn. (alweer 9 jaar buiten dienst)
 


      
Uitsmijter(s):
De taal die er op de gevels staat vermeld is in mijn ogen onleesbaar, het lijkt wel op z'n kop te staan. Mogelijk dat deze manier van schrijven een inspiratiebron geweest is voor de koetsier. Ik denk dat de carrosserie beter tot zijn recht was gekomen als het andersom gemonteerd was geweest.

Via Bastiaan en Marcelle kreeg ik deze foto van een bus in Oslo. Altijd prettig als je een gewaarschuwd mens bent dus PASOP. Mogelijk heeft de andere tekst er iets mee van doen: ikke bompenger. Dat klinkt vervaarlijk in mijn oren dus PASOP.


       
Busbabbel:
Vroeger was alles beter mag je niet zeggen want dan ben je een oude l*l. (klinkt als lummel maar is minder lang.....) Toch waren er vroeger vanzelfsprekende zaken die nu veel minder mogelijk zijn. Excursies, dagtochten, meerdaagse reizen, kerstreizen en feestavonden waren populaire activiteiten met of (soms) zonder de personeelsvereniging aan het roer. Je kreeg natuurlijk het maandelijkse bedrag van de pv-leden waar je iets mee kon organiseren met soms een eigen bijdrage per reisje maar ook van bedrijfswegen werd niet op een gulden/euro gekeken. Sinds 2004 zijn de Europese aanbestedingen ingevoerd en moest de geldkraan elke nieuwe concessie verder dichtgedraaid worden om een concessie te winnen. Dat merkten wij het eerst in 2009 toen Veolia in Haaglanden aan de slag ging. Het resultaat van de hand op de knip is dat de praktische uitvoering zo eenvoudig mogelijk ging/moest worden. De vaak theoretische invulling die de opdrachtgever bedenkt, komt in de praktijk minder succesvol tot zijn recht dan op papier vermeld wordt. Nieuwe bussen vliegen je om de oren (geld genoeg zou je denken), bussenbouwers kunnen de vraag nauwelijks aan en wat vandaag de norm is, is morgen alweer ingehaald door nieuwe ideeën. En dan komt een groep chauffeurs vragen of er geld is om iets te organiseren......Zien jullie ze staan? Vroeger, ja vroeger kreeg je gewoon een bus mee om zo'n activiteit te ondernemen. Een meerdaags reisje Parijs, Berlijn of Londen ging zelfs met een bus van de zaak en dat was geen exceptie want zo ging dat bij alle dagtochten, kerstreizen enz. Allemaal verleden tijd, dus zo gek is het niet als ik 'vroeger' op dat gebied beter vond.
Zo zijn we ooit kennis gaan maken met de sneltram in Nieuwegein, de Zuidtangent bij Schiphol maar ook naar het GVU om met een dubbelgelede bus te mogen rijden. Ik kan nog wel even doorgaan maar zal het hierbij laten. Het is zoals het is en volgens mij is niemand echt gelukkig met deze werkwijze. Gelukkig hebben we de foto's nog.
Hieronder 2 foto's uit 2004, een excursie naar Arnhem met een aangenaam welkom aldaar en een uitgebreide toelichting op het fenomeen trolley. Daarna mochten we met een bus de praktijk ondervinden waarbij menigeen de kans kreeg zelf achter het stuur te zitten, te rijden en gas, (sorry) stroom te geven. Wat dan wel weer opvalt, is dat na 15 jaar van de groep op de linkerfoto slechts 2 man in actieve dienst in Haaglanden werkzaam zijn. 6 zijn bij een andere werkgever aan de slag gegaan, 3 zijn met pensioen en 1 is overleden. Van onze gastheer rechts op de foto is mij geen nadere informatie bekend. Het was voor ons allemaal een eyeopener om te merken dat er zoveel aan vast zit om het trolleynetwerk te gebruiken en te onderhouden. Het rode bordje op de rechter foto heeft een functie want daarop staat aangegeven "hier code hal 4 inschakelen" waarna ongetwijfeld de roldeur open ging. We hadden een leerzame dag en daar kijk ik nu dus nog steeds met genoegen op terug na al die jaren. Jammer dat hedendaagse collega's het zonder zulke activiteiten moeten doen want het verbreed echt je horizon en zorgt voor meer motivatie tijdens de doorsnee diensten.

          


     
Busbios(coop) film(pje):
 
Een toepasselijke film vanzelfsprekend. Omroep Gelderland heeft aandacht besteed aan de trolleybus en daar heb ik een deel van kunnen kopiëren om in de busbioscoop te plaatsen.
 
 

       
      

In een rustige streek in West-Vlaanderen is de politie aan het patrouilleren. Na een tijdje zien ze in de verte een boer staan zwaaien met zijn armen, naast zijn tractor. Ze stoppen en gaan kijken wat er scheelt. Tijdens het ploegen heeft de boer 2 oorlogsbommen opgegraven, wel 2 meter lang. De ene agent vraagt aan zijn collega die brigadier is: “Weet jij wat we moeten doen?”
”Ja, wij moeten de ontmijningsdienst verwittigen en die komen die bommen onschadelijk maken.”
Maar het is al vier uur en om vijf uur zit hun dienst erop en die mannen van de ontmijningsdienst moeten helemaal van Heverlee komen. Dan is het zeker zes uur eer ze hier zijn en dat wil zeggen dat ze overuren moeten maken.
“Hebt jij soms een betere oplossing?” vraagt de ene agent. “Als we ze nu meenemen naar het bureau dan moeten ze het daar maar uitzoeken” antwoordt de andere.
“Is dat niet te gevaarlijk?” Nee hoor, we leggen ze heel voorzichtig achter in onze wagen en we rijden voorzichtig naar het bureau.”
“En als er nu onderweg toch één ontploft?”
“Dan zeggen we gewoon dat we er maar één gevonden hebben!”

Een jongetje tegen zijn moeder: "Ik heb besloten niet meer naar school te gaan!"
"En om welke redenen dan wel?" vraagt zijn moeder.
"Nou, ze hebben daar vanmorgen op TV getoond dat ze in Italië iemand vermoord hebben omdat hij te veel wist."

"Mevrouw Jansen praat niet meer met haar man."
"Waarom niet?"
"Ze vroeg hem om 100 euro om naar de schoonheidssalon te gaan."
"Nou en?
"Hij gaf haar 1.000 euro ... "


   

Tot slot:
Hopelijk hoef ik voortaan niemand meer uit te leggen hoe het zit met de trolley. Mocht dat wel zo zijn dan neem ik aan dat men bij het trolleymuseum graag antwoord wil geven op alle vragen. Dank aan allen die een bijdrage geleverd hebben. Was het de moeite waard of zeg je het had voor mij niet gehoeven? Daar is maar één antwoord op en dat is een gezegde dat jongere lezers onder ons waarschijnlijk nog nooit gehoord hebben maar voor hun algemene ontwikkeling zal ik de uitdrukking hier nog eens herhalen. "Het leven is een pijp kaneel, ieder zuigt en krijgt zijn deel". De Kik, een band die de jaren zestig laat herleven, bezingt het op een andere manier: “Het leven is een pijp kaneel. Wie ’t hardste zuigt, krijgt het grootste deel.” Een kaneelpijp kun je het beste vergelijken met de kaneelstok die op de kermis nog steeds gangbaar is. Wat ik er mee bedoel zal duidelijk zijn. Vind wat je ervan vindt dan vind je vast in deze busbrief wat je leuk vindt. Oja? Ja.

Hartelijke groeten,

           

    
Wim Koeleman (kameleon@ziggo.nl)
     

Wijsheden:
      


Het leven is als het zingen van een lied dat je niet gerepeteerd hebt. (J. Whedon)

Ik heb al een slecht geheugen zo lang ik mij kan herinneren. (Herman Finkers)

Als je doet wat je leuk vindt, hoef je nooit te werken. (Mahatma Gandhi)
 

terug naar de