24 februari 2019

N i e u w s   i n   B u s b r i e f f o r m a a t 
____________________________________________                                                                                          
 
Verhalen en foto's
van en over
oude en nieuwe bussen
 
Inhoudsopgave:
Goud van Oud - John Oron - Abri's - 7008 - Gedicht - Buitenland - NZH - Bustype - Olaf Horn - Arthur - Reclame - Vraagjes
Uitsmijters: Lichtshow - Buskadaver
Busbioscoop: Bus Museum
Busbabbel: Loopbaan
 

En hoppa, 2019 is alweer net zo gewoon als 2018. Het nieuwe jaar zou geweldig worden als ik alle goede wensen mocht geloven. Vind je het erg als ik daar enigszins sceptisch naar kijk? We zouden een strenge winter krijgen volgens gerenommeerde weerkundigen......maar we zitten in februari al volop in de lente. Als dit al niet waar is, wat is dan wel waar? De busbrief is waar!!! Gebaseerd op het verleden kan er niets meer gewijzigd worden. Het verleden is namelijk waar, de toekomst een voorspelling. Maar misschien is wat er in deze brief volgt iets niet helemaal waar. Schroom niet en laat het mij weten dan kan ik de geschiedenis van deze busbrief bijstellen......


      
Goud van Oud:
De Westnederland Leyland-den Oudsten uit 1969 bijt het spits af in deze busbrief. Een semitour bus die uiteindelijk in 1984 het loodje legde en afgevoerd werd naar van Vliet in Nieuwerkerk. Op deze foto nog in actieve dienst en zo te zien aan het bordje rechts, hier op Rotterdam CS aanwezig met het doel mensen naar Europort te brengen. Vertrek dagelijks om 15.40 uur. En nog steeds na al die jaren is P & O ferries actief o.a. richting Hull in Engeland. Dat het op dit moment spanningen zal geven i.v.m. de Brexit lijkt mij duidelijk. In de tijd dat de 2942 de verbinding verzorgde, leefden we nog in een onbezorgde wereld waarin veel zeker en vast was (zoals de Belgen zeggen).

Aanvulling van Jan B.
Helemáál zeker ben ik niet, maar ik weet vrijwel zeker dat de dienst naar de Europoort niet door Westnederland werd verzorgd. Volgens mij (maar de afstand in jaren wordt steeds groter, als je dan, net als ik bijziend bent, wordt het zicht er niet helderder op) werd die dienst door EVAG verzorgd.


      
door John Oron - Schoolbus:

De Amerikaanse schoolbus is ook in Nederland geen onbekende. Diverse bedrijven verhuren zo'n degelijk voertuig voor bruiloften en partijen. Ook John Oron heeft zo te zien een uitstapje gemaakt met zo'n zware jongen. Veel luxe is er voor een bestuurder niet te vinden maar dat mag de pret niet drukken. De wens van een busliefhebber zoals John is net als een kinderhand......snel gevuld. Het lijkt mij ook een bijzondere ervaring net zoals het rijden in een Engelse ouderwetse dubbeldekker.

          

Met schoolbussen vergaat het soms minder goed zoals te zien is op deze foto die ik op internet tegenkwam.


       
Abri's e.a.:
Er blijkt vraag te zijn naar een sanitaire service in vele abri's. De afvoer zal nog even lastig worden en een toiletrol is (nog) niet aanwezig. Ook enige privacy ontbreekt maar er zijn tegenwoordig veel verwarde mensen als ik de kranten mag geloven en die nemen het meestal niet zo nauw. Een andere mogelijkheid is natuurlijk dat iemand een symbolische daad heeft willen verrichten en hiermee wil zeggen: Schijt aan het OV. Dat zou dan wel jammer zijn.

            


      
7008:

In de Westnederland periode waren de bussen uit de 7000 serie een redelijke bezienswaardigheid. Deze Mercedes bussen wurmden zich als lijn 61 door de Delftse binnenstad over diverse grachten. Na het afscheid zijn een aantal van deze wagens bij particulieren terechtgekomen zoals ook de 7008. Deze 7008 was jarenlang alleen met Carnaval in gebruik in Tilburg bij de muziekkapel. Hierdoor is deze bus (op het uiterlijk na) ongeschonden in puike staat gebleven zoals te zien is op deze foto's.
De 7008 is aangekocht door het nog vorm te geven Zuid-Hollands Autobus Museum (zie 
webpagina) en zal te zijner tijd te bezichtigen zijn als er een geschikte locatie voor het museum gevonden is.

Meer informatie over dit type bus is te vinden in busbrief 52


      

Arjen Boswijk stuurde mij een aantal gedichten waarvan in busbrief 143 de eerste geplaatst is. Deze keer dus alweer zijn 8e poëtische inzending.

De voorraad gedichten groeit gestaag. In deze aflevering is het gedicht voorzien van een historische betonnen bushalte en Arjen heeft precies bijgehouden hoeveel minuten hij moest wachten op het OV. (omgerekend is dat 17 uur en 17 minuten). Een extra duwtje in de rug om te proberen op tijd te rijden zodat het wachten beperkt blijft maar voor de poëzie is er dichterlijke vrijheid uitgevonden.


       
Cuba:
Van Pascal kreeg ik geruime tijd terug deze foto van de 3559 op Cuba. Getekend door de tijd, omlijst door roest, reed/rijdt deze wagen rond. De foto stamt uit maart 2016 dus er is een kans(je) dat het een der laatsten der Mohikanen is. De 3559 is een DAF-den Oudsten met ooit het Nederlandse kenteken BP-73-JL uit 1985 in dienst van Westnederland. Zelf heb ik in deze wagen 10 keer een dienst gereden verspreid over de jaren 1986-1988-1989-1990-1991 en 1992. Na al die jaren staat er nog gewoon 'geen dienst' in de filmkast....... 

Nog een foto van een ex-Nederlandse Volvo/Berkhof op Cuba. Dit keer een oude stadswagen en door o.a. het groene stukje bumper denk je dan aan de Rotterdamse RET.

Verenigde Staten:
In de Joenaaitet Steeds hebben ze een andere kijk op vormgeving dan bij ons. Dat is op vele terreinen merkbaar maar dus ook in de voertuigenbranche. Het zijn meestal wel zeer imponerende wagens met in veel gevallen veel poetswerk aan het chroom en dat is bij deze bus dan ook zeker het geval. De foto kreeg ik van Pieter G. en het betreft een White Flixble bus (spreek uit flexible). The Flixble Co. is een Amerikaanse bussenbouwer uit Ohio geweest. Het bedrijf bestond van 1913 tot 1996.
Stond je bij een halte en wilde je graag mee dan zorgde de tekst voor op de bus voor duidelijkheid: "just passin' thru". En zoef, weg was 'ie.


      
100 Jaar NZH - 50 jaar busvervoer:
Op deze tekening zien we wagens van net na de Tweede Wereldoorlog met de aanduiding 'noodbussen'. Het is inderdaad van alles en nog wat maar daarom juist extra interessant. Ter illustratie een foto van de map waarin deze tekeningen ooit gepresenteerd werden. Klik op de tekening voor een grotere versie.


      
Bustype:
Ik heb ooit een aardige serie foto's gekregen met 12 bustypes als onderwerp met wat technische specificaties erbij. Voor de liefhebber is het met wat zoeken op internet eenvoudig te vinden maar voor de lezer die dat niet gaat doen, heb ik de komende busbrieven steeds één type in beeld. De eerste is de Berkhof Ambassador SB 200, een serie bussen vanaf 2003. Er zijn honderden Ambassadors gebouwd. De vermelding SB 200 komt door het chassis want dat is/was van DAF.


       
Olaf Horn:
3 foto's van bussen uit het wagenpark van busbedrijf SBM (vanaf 1971 staan deze letters voor Stadsbus Maastricht) Voor die tijd heette het vervoer in Zuid-Limburg GABM oftewel Gemeentelijk Autobussen Bedrijf Maastricht. Deze Volvo/Jonckheere stamt uit 1970 en is in 1987 met onbekende bestemming vertrokken. De wagen kwam tijdens zijn leven naast het GABM en SBM ook voor bij AVL (Auto Verhuur Limburg) in Roermond en bij Baggen (busverhuur) in Geleen.
Eerdere brieven met deze bussen zijn busbrief 107 en busbrief 136

Aanvulling van Rob S.
Een ding is wel een hardnekkig misverstand. De stadsbus van Maastricht heette niet SM maar SBM. Deze afkorting stond ook op de bus. Zelfs het logo gaf heel gestyleerd deze letters weer. Ik heb, ongeveer 20 jaar geleden een artikel gelezen van een Maastrichtse ambtenaar, die het logo heeft ontworpen, met daarbij behorende tekeningen. Er staat een "driepoot" in het logo en daarom heen staan de letters s, b en m. Als je de tekeningen ziet hoe het logo is ontstaan, klopt het.
Ik ben nog verder gaan surfen op internet en bij Wikipedia kwam ik onder het kopje "Stadsbus Maastricht" de naam SBM tegen. Sinds 2001 was SBM zelfs een onderdeel van Veolia Transport. Dat moet je goed in de oren klinken. In 2006 werd SBM opgegeven en kwam volledig in handen van Veolia. Helaas werd dat later Arriva.

Reactie redactie:
In diverse overzichten en op meerdere webpagina's trof ik de schrijfwijze SM aan waardoor ik dat ook overgenomen heb maar het is altijd fijn om een meer gedetailleerde verklaring te kunnen plaatsen. Bedankt Rob.

Aanvulling van Hedde:
Bus 46 is er een van de serie 39 - 48, Volvo type B57 - wielbasis 4,75 meter en als type aangemerkt als B57-47,5 met de motor voor de vooras voor 150 pk. Carrosserie van Jonckheere met 30 zitplaatsen en 45 staanplaatsen. Afgeleverd in 1970.
Bus 67 en 69 is van de serie 65 t/m 70, Volvo type B57 - wielbasis 5 meter en als type aangemerkt als B57-50 met de motor ook voor de vooras voor 210 pk. Carrosserie van Jonckheere met 28 zitplaatsen en 46 staanplaatsen. Afgeleverd in 1975.
Een "turbootje" leverde namelijk 60 pk meer.

Een andere bus met wagenparknummer 67 is van hetzelfde kaliber maar nu in een uitvoering met een turbo. Deze bus is gebouwd in 1975 en in augustus van dat jaar ingezet op de dienst. In 1985 is de bus afgevoerd en begon een 2e leven bij een rijschool in Hallum.

De derde wagen van dit bedrijf is de 69. Twee druppels water vergeleken met de 67. Na 1985 eindigde deze wagen ook bij het OV en begon een 2e leven bij Thyssen.


      
GDS (N.V. Groningsch-Drentsch Snelvervoer):
Arthur stuurde mij geruime tijd terug een aantal foto's van bovengenoemd bedrijf. (fotograaf Jan Emmelkamp) GDS zelf hoef ik niet beschrijven want dat is in Wikipedia al uitgebreid gedaan zodat ik volsta met een link naar Groningsch-Drentsch Snelvervoer. Over de bussen op de foto's kan ik misschien wel iets vinden ter toelichting. Om te beginnen met de GDS 21 want die wagen is nog enigszins onder ons en wel in het Nationaal Bus Museum in Hoogezand waar je bij het onderdeel 'Collectie' in het linker rijtje het broertje van de 21 ziet staan, de GDS 22 met enige ´weetjes´ op de foto aangebracht door de fotograaf (neem ik aan).

Als 2e foto de oudste van het gezelschap, wagen nummer 7. Zo oud dat deze bus nog met een provinciaals kenteken heeft gereden namelijk A-38277. Deze 7 is zijn carrière begonnen in 1947 en is geëindigd in augustus 1958 waarna sloop volgde. Het is een Ford Transit met een opbouw van Verheul-Fokker.

Dan staat hier wagen nummer 12 te pronken. We maken een sprongetje in de tijd want dit is een bus uit 1962. Er was namelijk al eerder een 12 in dienst en dat was er een uit de serie die hierboven staat. Waarom de nummering niet constant geweest is, is mij niet bekend maar daar zal wel een verklaring voor geweest zijn. Misschien was de eerste 12 nog per bedrijf te benoemen en was de latere 12 gebonden aan het landelijke nummersysteem. In ieder geval zien we hier geen Ford maar een Leyland-den Oudsten. Deze Leyland is in 1975 nog even bij de GADO in dienst gekomen maar al snel afgevoerd naar de sloop.

De kleurenfoto hieronder is van wagen 13 en de toelichting is volledig identiek aan de 12. Het kenteken verschilt ook maar 5 cijfers.....

Deze kleurenfoto is van de 30, ook een Leyland-den Oudsten uit 1969 en daar zien we dan gelijk ook de vertrouwde verschijning van de standaardbus uit die tijd. Wagen 12 en 13 waren Leyland Cubs met een lengte van circa 10 meter meestal in gebruik voor stadsdiensten terwijl de 30 een 12 meter streekbus was. Deze bus werd in 1975 ook opgenomen in de busvloot van de GADO en kreeg daar de bijnaam 'duikboot'. De reden kan met een zwemactie te maken hebben maar voor zover ik kon zoeken waren er 4 wagens met die bijnaam en ik geloof niet dat er zo vaak gezwommen werd.....gelukkig reageerde Rob S. en werd ik eraan herinnerd dat hij reeds eerder melding gemaakt had over deze bijnaam en ik heb zelf intussen wel door dat deze bijnaam vaker voorkwam ook bij andere type bussen. Soms vanwege een voorval maar soms ook om andere redenen.
Saillant detail: In 1985 werd deze Leyland uit dienst gesteld en kreeg een 2e leven in Zaïre, de tot 1960 vroegere Belgische kolonie Congo in Afrika.


       
Reclame:
Als fervent Laurel en Hardy liefhebber leek het mij gepast om in dit hoofdstuk deze reclame te laten zien. Dit alles naar aanleiding van een bioscoopfilm uit 2018 over hun leven en werken, gespeeld door Engelse acteurs en met lovende recensies ontvangen. Hopelijk zorgt deze film voor een sneeuwbaleffect zodat de oude films van de Dikke en de Dunne weer op televisie herhaald gaan worden, desnoods met de ingekleurde versies al wordt dat door de fanatieke fan minder gewaardeerd.

           


       

Beste mensen,

In een Facebook groep met (nostalgische) foto's van Leidschendam en Voorburg werd onlangs bijgaande foto geplaatst. De foto werd (gespiegeld nota bene) gevonden in de beeldbank van Rijkswaterstaat.
Wegens enige gelijkenis en door de bijbehorende tekst van de beeldbank werd aangenomen dat het zou gaan om het viaduct in de A4 dat in het verlengde van de Venestraat in Leidschendam ligt. Maar er ontstond al snel twijfel.
Ik heb me ondertussen suf gegoogled, maar ik kan het viaduct niet vinden.
En welke maatschappijen hadden een lijn 2 naar Leiden. Ik dacht aan Maarse en Kroon, van Leimuiden naar Leiden. Maar kwam die dan door zo'n viaduct? Of is het de Citosa?
En toen kwam ik op het idee om echte kenners te raadplegen. :-)
Ik hoop dat er in de gelederen van de busbrief iemand is die het juiste antwoord weet: "Welke busmaatschappij is dit, en vooral, waar is dit?"

Met vriendelijke groet en bij voorbaat dank,
Peter van Rijn

Antwoord 1:
Waar de foto is genomen kan ik niet vertellen. Wel kan ik (met dank aan de materieellijst die is opgenomen in het door Hans van der Wereld over M&K geschreven boekje “van Kloek tot Caravan”) bevestigen dat Maarse en Kroon in de periode 1950-1964 beschikte over een Leyland-Verheul bus met parknummer123 en kenteken NB 45 54. Aanvankelijk voerde deze bus een provinciaal kenteken GX 2823. Halverwege de jaren 50 waren die vervangen. Ook de “lelijke eend” op het viaduct werd rond die tijd geïntroduceerd. De autopeds en kleding van de kinderen versterken het idee dat de foto ergens aan het eind van de jaren 50 (toen ik nog op een houten step reed) is genomen maar nog waarschijnlijker begin jaren 60 (toen ik ook zo’n step had).
Nog geen volledig antwoord maar ergens in de busbrief zag ik ook een bijdrage van Wim Vink. Hij heeft nog niet zo lang geleden een boekje over M&K geschreven. Hij zal waarschijnlijk het verlossende woord kunnen spreken.

Groeten Jan B.

Antwoord 2:
Naar aanleiding van de vraag van Peter van Rijn heb ik wel een vermoeden waar de foto is gemaakt.
Op de route van lijn 2 Leimuiden-Leiden kan het maar één locatie zijn: het viaduct van de provinciale weg over het Westeinde waar de bus rijdt richting de Ripselaan naar Rijpwetering. De verkeerssituatie is hier sindsdien meermalen veranderd, onder meer met de komst van rijksweg A4, de HSL en de vele wegreconstructies die er op volgden. Omdat de rijksweg nog niet te zien is (het viaduct van die weg werd op dit punt pal naast dat van de provinciale weg gebouwd) zal de foto wel rond 1960 of iets eerder zijn genomen.
Op
www.topotijdreis.nl is de verkeerssituatie mooi terug te zien. (red. sowieso een pagina om eens rond te neuzen
De provinciale weg is feitelijk wat nu de N445 is, en liep bij Nieuwe Wetering over in de huidige Alkemadelaan. Deze weg is aangelegd op het tracé van de spoorlijn Leiden-Hoofddorp, een van de Haarlemmermeerspoorlijnen.

Met vriendelijke groet,
Niels van der W.

Mijn eigen vraag over de vermeende WSM (bus)stropdas is waarschijnlijk ook duidelijk gemaakt door Rob K.
Rob schrijft: Deze stropdas is volgens mij van Woning Stichting Maassluis.


      
Uitsmijter(s):
Ergens in het verre Oosten, waar men links rijdt, is blijkbaar deze inrichting van een chauffeurscabine een normale zaak. Het begint al aardig op een cockpit van een vliegtuig te lijken.
 
 

Triester dan dit kan het voor een bus niet worden lijkt mij. In dit geval is er slechts een karkas over want alle bruikbare onderdelen zijn zo te zien volledig gestript.


       
Busbabbel:
Nu de eindstreep nadert en ik fulltime met verlof ga deze zomer, kijk ik iets vaker terug dan normaal. 36 jaar OV laat z'n sporen na kan ik je vertellen. Dat klinkt of ik geleden heb onder mijn werk maar niets is minder waar, ik heb mijn werk in alle vormen die ik mocht uitvoeren, altijd met veel plezier gedaan dus in dat opzicht is 'sporen nalaten' positief bedoeld. Vanaf dag 1 wist ik dat ik op mijn plaats zat. De proefrit bij de sollicitatie maakte diepe indruk. Zeker toen ik zelf de kapitein op het schip mocht zijn nadat een controleur/chef de bus ergens op locatie gereden had en ik het over moest nemen om te bewijzen dat ik geschikt zou zijn voor deze baan. Het was de leswagen 2570 waarin menigeen de eerste zweetdruppels heeft gevoeld. Bij mij viel dat erg mee omdat ik mij er direct van bewust was dat dit mijn ding was. Ik had misschien een beetje klamme handen omdat het oordeel nog geveld moest worden door de controleur/chef. Zeker nadat hij in de buurt van Rijswijk een ballpoint rechtop op de betaaltafel zette en zei dat ik het pas goed deed als de pen zou blijven staan. Dat was natuurlijk niet mogelijk maar hij wilde daarmee aangeven dat netjes rijden zou zorgen dat passagiers ontspannen rechtop konden blijven zitten. Netjes gas geven, netjes remmen, netjes door de bochten en geen stoeprandjes enz. enz. Gelukkig kreeg ik een hand van hem toen we terug waren bij de vestiging en hij zei dat ik door de ballotage was gekomen. Daarna begon het echte werk natuurlijk pas, het leren van alle types bussen, alle lijnen en zones en het omgaan met de gebruikelijke zaken die in die tijd absoluut anders waren. Geen luchtvering, geen lagevloerbus, geen automatische schakeling, geen klimaatregeling, geen luxe chauffeursstoel, weinig wegen geasfalteerd, wel stuurbekrachtiging maar lang niet zo als nu, handmatig de filmkast verstellen om er een paar te noemen. Maar dat was toen de manier, je wist niet beter en voor mij gold het besef dat ik eigenlijk genoot van de manier waarop jij daardoor de baas was van de bus. Tegenwoordig bepaalt een bus zelf veel door alle aanwezige elektronica en beperkt de invloed van de chauffeur zich tot het resetten van de bus zoals je ook een computer reset oftewel gewoon alles opnieuw opstarten. Dat helpt in veel gevallen behalve bij een lekke band. Je kon in die tijd, als je er eer in legde, de versnelling van een bus dusdanig gebruiken dat je passagiers niet eens merkten dat je schakelde. In tegenstelling tot latere ontwikkelingen toen de automaat z'n intrede deed en de bus soms schakelde als het jou niet uitkwam. Je draait de tijd niet meer terug en dat is in de meeste gevallen maar goed ook maar ik ben reuze blij dat ik die tijd meegemaakt heb.
Wordt vervolgd.


     
Busbios(coop) film(pje):
Deze keer een filmpje dichter bij huis. Uitgezonden door TV West wordt er aandacht geschonken aan de buserfenis van mijn regio. Er zijn verregaande ontwikkelingen om het busmuseum los te koppelen van de huidige locatie. In dit filmpje zien we nog de tijdelijke locatie in het industriegebied Binckhorst in Den Haag maar omdat daar een nieuw bestemmingsplan in gang is gezet moest deze fraaie ruime locatie sneuvelen. Een andere optie is gestuit op weerstand uit de bewoonde omgeving maar vroeg of laat komt er een nieuwe plek voor al die fraaie oldtimers onder de naam Zuid-Hollands Autobus Museum.
 
 

       
      

Op een dag vraagt een meisje aan haar mama: "Mama, waar komen de allereerste ouders vandaan?" "Wel," antwoordt haar mama, "God heeft de eerste mensen, Adam en Eva, op de wereld gezet. Adam en Eva hebben toen kinderen gekregen die op hun beurt ouders geworden zijn enzovoort, enzovoort. Zo zijn families ontstaan." Twee dagen later stelt het meisje dezelfde vraag aan haar vader. Die antwoordt: "Kijk, miljoenen jaren geleden evolueerden de apen langzaam tot wat de mensen vandaag zijn." Het meisje staat perplex en loopt snel naar haar mama: "Mama, waarom zeg jij me dat de eerste mensen door God op de wereld werden gezet, terwijl papa zegt dat mensen eigenlijk van de apen afstammen?" Haar moeder antwoordt met een glimlach: "Dat is heel simpel, liefje. Ik heb je verteld over mijn familie en papa over de zijne!"


 


   

Tot slot:
De Elfstedentocht is weer niet gelukt maar busbrief 152 wel naar ik hoop. Al schaatsend en klunend door de vele jaren ben je aangekomen bij de finish. Kom even op adem en ik geef jullie rust tot ergens in april vermoedelijk. Iedereen een vrolijk voorjaar.

Hartelijke groeten,

           

    
Wim Koeleman (kameleon@ziggo.nl)
     

Wijsheden:
      


Het leven begint op het moment waarop je je niets meer aantrekt van wat andere mensen over je denken. (Godfried Bomans)

Vrienden zijn mensen die alles van je weten en toch vrienden zijn.

Echt belangrijke mensen zijn mensen voor wie belangrijk zijn niet belangrijk is.
 

terug naar de