30 mei 2010

N i e u w s   i n   B u s b r i e f f o r m a a t   <++++>
__________________________________________________________________                                                                                                 

______ Onderwerp: Het gele tijdperk  _______________________
   
 Verhalen over oude en nieuwe bussen
 
Inhoudsopgave:
Het gele tijdperk
Uitsmijters: Busje - Buitje - Gochemobiel(tje)
SlimvanWim: Versie-update
Busbabbel: Klerezooi 2
 

 
Voor iedereen die de vorige busbrief om welke reden dan ook gemist heeft, dit is (voorlopig) de voorlaatste brief die op deze manier gemaakt en verstuurd wordt. Volgende keer het magische getal 100 en dat is dan gelijk een mijlpaal waar ik graag even bij stil blijf staan. Voor vragen, opmerkingen, aanvullingen, foto's en verhalen blijf ik bereikbaar. En vroeg of laat komt er opeens een berichtje dat de draad weer is opgepakt. In busbrief 100 op 27 juni 2010 pak ik op een bijzondere manier uit maar ook deze aflevering mag er zijn. Zoals in de titel al is weergegeven kan het niet anders dan om een beroemde periode in het OV gaan. Maar eerst nog wat binnengekomen berichten om mee te beginnen in het voorwoord.
 

Foto 1a-1b:
Veel foto's deze keer van dicht bij huis dus de Randstad en om precies te zijn van wagens uit mijn 'eigen' regio. Ik begon ooit met de busbrief om collega's van de Delftse vestiging te laten zien en lezen waar over gesproken werd tijdens pauzes. "Weet je nog die bus" of "weet je nog die serie". Nu wil ik de eerste 100 brieven min of meer afsluiten met een soortgelijke busbrief maar dan wel iets langer en voller. Ik begin bij 2 bussen uit de stadsdienst van o.a. Delft, de 6506 en de 6507. Eerder werd dit type al een aantal keren besproken in busbrief 11 waar deze 2 wagens op 2 andere foto's staan. Ook in busbrief 28 staan unieke foto's van dit type bus en ik opende, toevallig of niet, de vorige busbrief eveneens met 2 6500 wagens.
Op foto 1a komt de toenmalige lijn 60 vanuit de binnenstad van Delft op weg naar het station. Het lijkt of er zwartrijders via het dak mee willen maar dat is optisch bedrog. Het ging de heren in het 'bakkie' meer om de verlichting.
Op foto 1b staat de 6507 op de bufferplaats van het oude station te wachten om te vertrekken als (de intussen verdwenen) lijn 63 die vanaf het station via de universiteit naar Station Zuid reed en daar het lijnnummer wijzigde in 62 en als route een omtrekkende beweging maakte door de buitenwijken van Delft.

Foto 2a-2b-2c:
De voorlopers van bovenstaande foto's waren uit de 5600-serie, gebouwd in 1976, die in ook in busbrief 4 al ter sprake kwam. Op foto 2a staat de 5627 uit de nummers 5624 t/m 5629 die bij Westnederland reden maar niet in Delft stonden (foto Rick Bolderdijk). Ik denk dat deze wagens in Gouda reden maar zeker weten doe ik dat niet. Wel zeker ben ik van de 2e groep bussen met nummers van 5643 t/m 5648 (zie foto 2b). Deze wagens reden wel in Delft tussen 1976 en 1989.
De 3e groep uit deze serie begon bij de 5676 en eindigde bij de 5681 en ook deze wagens reden in Delft. Op foto 3c uit 1988 (ook van de hand van Rick Bolderdijk) is weer Delft Station te zien waar net de 5679 vertrekt als lijn 62 naar het eindpunt 'Aan 't Verlaat'.
Wagens waar een zeer positieve herinnering aan vastzit en dat geldt volgens mij voor alle collega's die ermee gereden hebben. De 5677 is nog heel lang actief gebleven als hulpverleningswagen bij de sneltram in Nieuwegein en vermoedelijk is deze bus nadat hij ook daar afgevoerd is, nog steeds in goede doen. Ook b.v. de 5649 van hetzelfde type is bewaard gebleven.

Foto 3a-3b-3c:
Op de volgende 3 foto's is het gemeenschappelijke onderwerp het busstation Centrum West van Zoetermeer. Maar dan wel het oude station want tegenwoordig staat er een Bus/Randstadrail station dat in de verste verte niet meer lijkt op wat er toen stond. Ook dit is eerder aan bod gekomen in de busbrief en wel in brief nummer 29. In die editie staat al een flink stukje geschiedenis beschreven dus ik val maar niet in herhaling en beperk me tot de 3 foto's die ik nu heb geplaatst. Foto 3a geeft een beeld van een nog onontgonnen omgeving met op de achtergrond het toenmalige Ministerie van Onderwijs. Centraal natuurlijk een wagen uit de enorme vloot van DAFMB200 standaard streekwagens. (foto van Rick Bolderdijk)
De 8363 staat hieronder tussen de betonnen pilaren van Centrum West. Vergeleken met het huidige moderne station is dit maar een kil en tochtig station geweest maar toch denk ik er met enige weemoed aan terug. Deze foto is extra leuk omdat de collega achter het stuur Jan van der Ark is en dat is toevallig wel de persoon die mij in de gelegenheid gesteld heeft om deze webpagina te kunnen gebruiken.
Direct naast de wachtruimte/eindpuntvoorziening/verkoopkantoor is hier de 6102 te zien (foto Rick Bolderdijk) die voorzien is van een nostalgisch lijnnummer, lijn 133. Alweer jaren rijdt tussen Delft en Zoetermeer de streeklijn 121 maar ooit (in 1983) werden de 2-cijferige lijnnummers gewijzigd in 3-cijferige en doopte men lijn 57 om tot lijn 133. De route had in algemene zin dezelfde strekking als de huidige lijn 121 maar toch zijn er genoeg wijzigingen doorgevoerd waardoor ik bij het zien van lijnnummer 133 toch altijd moet denken aan Zoetermeer maar dan zonder de wijk Rokkeveen, de route via Nutricia en de 'hoge hoed' in Pijnacker.
De bus op deze foto is een aanvulling op de andere wagens uit de 6100-serie die al in busbrief 78 en 79 aan bod gekomen zijn en foto's 4a en 4b zijn een vervolg op deze foto.

Foto 4a-4b:
We gaan dus gewoon verder met de 6102. Hier is duidelijk zichtbaar wat ik bedoelde met de oude en nieuwe lijnnummers die ingevoerd werden in 1983. Deze foto van de hand van Harry Laming laat de 6102 zien met lijn 56 en nog blauw/witte kentekenplaten. Heel opvallend is natuurlijk de grille die hier nog de oude uitvoering laat zien met de grote DAF-letters. Mocht er een interessante reden zijn waarom die grille later (foto 4b) een ander beeld laat zien, dan hoor ik het graag van iemand. Lijn 56 staat hier afgebeeld op de Turfmarkt in 1974. De bus moet toen pas 1 jaar oud geweest zijn maar het lijkt in mijn ogen of hij al een stuk ouder is. Zal wel gezichtsbedrog zijn.
Dat laatste schreef ik omdat ik vind dat foto 4b een bus laat zien die een veel jongere indruk maakt terwijl hij hier al ruim ouder moet zijn geweest. Hier op het busplatform van Den Haag Centraal. En zoals gezegd, de grote letters D A F zijn verdwenen.

Foto 5a-5b-5c:
En weer een bustype dat we al gezien hebben in de allereerste busbrief. Toen nog een probeersel (de busbrief dan welteverstaan) met 4 foto's waarvan maar 2 afbeeldingen van deze bussen, de Mercedes O305. Daarom 98 brieven verder nogmaals aandacht voor deze opvallende wagens. De eerste 2 foto's laten broer en zus zien namelijk de 3180 en de 3181 met 2 opeenvolgende kentekens en gelijkluidende bestemmingen. De bussen zullen niet meer bestaan en de omgeving ook niet meer. Op 5a is de keerlus van het eindpunt in de wijk Tanthof Oost in Delft te zien en daar is intussen geruime tijd geleden een woning gebouwd en liggen er nu vermoedelijk mensen in bed op de plaats waar wij jarenlang koffie hebben zitten drinken.
Ook 5b is geschiedenis geworden want het busstation In de Veste in Delft is heden ten dage onherkenbaar. Op deze plek staat nu winkelcentrum Zuidpoort en rijden er ondermeer gasbussen in rood-witte kleuren. Nog iets verder in de tijd en er zal een tramlijn actief zijn op deze plek dus dit plaatje bewijst maar weer dat het maken van foto's sneller tot terugdenken aanleiding geeft dan je soms kunt vermoeden.
Van dit type bus waren er ook gelede modellen, de zogenaamde Vetters uit 1980. Die wagens reden hoofdzakelijk tussen Rotterdam en de Krimpenerwaard e.o. Hier is de 7823 te zien in de hoedanigheid van NS-vervoer, gefotografeerd door Harry Laming met in de hoofdrol collega John W. op Delft Station.

Foto 6a-6b:
De plek waar deze 5437 en 5438 staan, was in een grijs verleden de stalling van stadsbussen achter het station van Delft. Er was nog geen Delftse vestiging en de chauffeurs kwamen in het begin vanuit de vestiging Loosduinen en begonnen hun dienst vanaf deze locatie. Heel bijzonder is het dat op dit moment op vrijwel dezelfde plek het tijdelijk busstation is gebouwd dat dienst doet tijdens de bouwwerkzaamheden aan de spoortunnel in Delft.
Deze weinig comfortabele wagens waren de voorlopers van de modellen die bij foto 2a-b-c staan. Het zijn  Leyland-Verheul bussen uit 1967 die in dienst kwamen bij de NZH en in 1968-1969 bij de WSM terecht kwamen waar ze als 10-meter bussen ingezet werden op de stadsdienst van Delft.
In busbrief 6 heb ik al een aantal foto's laten zien van dit type bus. Het waren bussen van het soort dat meer weg had van een vrachtwagen dan van een bus. Natuurlijk, er stonden stoelen in en er zaten ramen in maar verder was het een bus zonder enige luxe. In busbrief 6 staat omschreven wat mijn ervaring is geweest met deze wagens die de overgang naar de meer eigentijdse 5500 en 5600-serie inluidden.

Foto 7a-7b-7c:
Hier een paar foto's zonder onderlinge binding. Op 7a zomaar opeens niet iets uit de regio Haaglanden maar een bus van Centraal Nederland. De 9225 ging na CN verder onder de vlag van Midnet en is gebouwd in 1982. Zo te zien staat de bus op deze foto op het station van Leiden en is de chauffeur koffie gaan drinken. Natuurlijk wel aan de juiste tafel zoals ik onlangs in de Busbabbel schreef!!!
Nog een afwijkende foto want alle eerdere foto's waren van materiaal in actieve dienst maar deze 1686 is daar niet meer geschikt voor in de staat waarin hij op deze foto verkeert. Een Leyland uit een serie FRAM-bussen die liep van de 1663 tot en met de 1693 en dateert uit 1980. Deze wagen is later terechtgekomen bij V.V.C.R. in Rijssen. (Verkeers Veiligheids College Rijssen) Het VVCR traint cursisten zoals beroepschauffeurs maar ook nieuwelingen op de weg. De kern van alle opleidingen is het herkennen, vermijden en beheersen van gevaren. Deze 1686 staat hier misschien te wachten om opgeknapt te worden voor deze cursisten maar het kan natuurlijk ook zijn dat er een paar cursisten zijn geweest die niet geslaagd zijn en dat is dan aan deze bus af te lezen......
Weer terug bij Westnederland, de 9611. Deze wagen hoorde thuis in de serie 9600 t/m 9614 die natuurlijk onderdeel was van een veel grotere serie DAF MB200 wagens met automatische versnellingsbak gebouwd in 1984 bij Den Oudsten in Woerden. In 1985 staat de bus dan ook vermeld in mijn persoonlijke lijst van alle bussen waarmee ik heb mogen sturen maar niet zo heel lang want er waren in die tijd wagens uit deze serie verspreid over verschillende vestigingen en vrij snel daarna zijn de Delftse wagens weer overgeplaatst naar Den Haag (voor zover ik me herinner).  
Nog een fraaie foto uit het 'gele tijdperk'. De stalling Oudewater met de 8245 uit 1978 op een staatsiefoto. Allemaal verleden tijd. Snik.

Foto 8a-8b-8c-8d:
Bij afdeling 8 staan 4 foto's van Leylandbussen uit 4 verschillende series. Om te beginnen de oudste serie, de 2000-serie uit 1969. Vergelijkbaar met de 2300-serie hieronder maar met het verschil dat de versnellingenkolom meer gedrongen was en er ook een rubberen afdichting aangebracht was omdat er anders door de hobbelige wegen regelmatig muntjes uit de geldlade vielen en in deze kolom terechtkwamen. Ook het interieur had een andere uitstraling want deze serie had nog grijze stoelen i.p.v. de latere standaardkleur rood. De rijeigenschappen waren overeenkomstig de volledige serie uit die jaren. Deze 2027 is uiteindelijk niet meer aan een 2e leven begonnen maar eindigde op de sloop.
Dan nog maar weer eens een foto, gemaakt op Den Haag Centraal Station, maar van andere Leyland/Den Oudsten serie. Persoonlijk vond ik dat heerlijke wagens. Goede vering (voor die tijd), een iets gekanteld stuur, smalle deuren, prettig schakelen enz. enz.
Westnederland had in die tijd een groot deel van deze serie in dienst. Van de 2323 t/m de 2370, verdeeld over alle vestigingen. Deze 2364 werd in 1987 uit dienst geplaatst oftewel opgelegd en is verkocht aan een particulier. Daarna is er niets meer van deze bus vernomen helaas.
De derde serie Leylands in dit hoofdstuk betreft de 2500-serie. Net als de 1699 hadden deze wagens grote instapdeuren in tegenstelling tot de 2000-2300-serie. Als ik me niet vergis hadden de 2500 én de 1700 serie ook geen handrem meer in de vorm van een grote arm op de vloer maar werd de handrem op luchtdruk bediend via een klein hendeltje op het paneel links naast de chauffeur. Een stukje modernisme dat het voordeel had dat de vloer volledig dicht was want bij o.a. de 2300-serie zat er een opening in de vloer, afgedicht met flappen om het tochten te beperken. Deze 2500-serie heeft nogal rondgezworven over diverse vestigingen van Westnederland en uiteindelijk in 1987 en 1988 ook in Delft waar ze hun OV-functie voor het laatst uitvoerden. De 2585 is in 1988 verkocht aan Podern in Dordrecht.  
We zien bij de 1699 weer lijn 133 in beeld waarover ik bij foto 3b al melding gemaakt heb. Het type bus is in busbrief 13 al besproken en de naaste bloedverwant, de 1698, is bewaard gebleven voor het nageslacht. Ik meen dat ik deze foto mocht ontvangen van Ruurd Berendes. Wat mij verder opvalt is dat er op het moment van fotograferen blijkbaar een lijn 133 én een lijn 121 tegelijkertijd in bedrijf waren terwijl ik altijd dacht dat de 133 opgevolgd werd door de 121. Maar goed, nadat ik hier en daar wat informeerde kwam ik er achter hoe dat zou zitten. Lijn 121 is ooit gestart als sneldienst op deze route tussen Delft en Zoetermeer en naderhand werd de gestrekte route de enige route en verviel het nummer 133. Als dit niet de juiste herinnering is, dan weet iemand anders mij vermoedelijk wel bij te praten.

Foto 9a-9b-9c:
Dan, bijna als laatste foto's van deze busbrief, een heel apart model dat recent nog flink onder de aandacht is geweest in busbrief 96 maar als onderdeel van het gele tijdperk wilde ik er toch nog even iets van laten zien. Dit met dank aan Hans H. die mij deze foto's stuurde die gemaakt zijn in het Haags Busmuseum. Fraai gepoetst staat hier de 3114 van zijn oude dag te genieten.
Het dashboard is vergeleken met de tegenwoordige bussen van een sobere kwaliteit. het doet mij denken aan het interieur van een Citroën 2CV. Slechts het hoognodige is aanwezig maar voor die tijd was het best een revolutionair ontwerp. Opvallend is het versnellingspookje aan de linkerkant van de chauffeur (!) Deze Leyland National dateert uit 1975.
De uitvoering van het interieur doet sterk denken aan Engelse bussen. Niet zo vreemd natuurlijk bij een Leyland National, vooral de dwarsbanken zijn bij ons een zeldzaamheid maar in Engeland is dat heel normaal.
op http://www.haagsbusmuseum.com is alle info terug te lezen en ook andere gerestaureerde exemplaren zijn te bewonderen op deze pagina.

Foto 10a-10b:
Omdat ik een groot liefhebber ben geweest van het gele tijdperk denk ik weleens dat dit een typisch Nederlands verschijnsel was maar deze 2 foto's laten zien dat het in Amerika ook gebruikelijk is/was om bussen in het geel te zien rijden, de zogenaamde Schoolbus. Vaak geïmporteerd in onze United States of Holland en dus ook hieronder met een Nederlands kenteken. Robuust mét neus en maar 1 (smalle) in- en uitstapdeur.
           

      
Uitsmijter(s):
"Overtake faster" staat op deze poster in kleine lettertjes onderaan oftewel "haal sneller in". Of dat met zo'n model een aanwinst is, durf ik niet te zeggen. Volgens mij hoef je er niet vaak mee in te halen want bij vrachtwagens kan deze VW er gewoon onderdoor. Er zal ook een selectie moeten plaatsvinden bij het publiek want ik ken mensen die hier niet door de instapdeur naar binnen kunnen.....
Het is natuurlijk wel fijn dat we tegenwoordig beschikken over lagevloerbussen maar soms zijn er momenten dat je terugverlangt naar de ouderwetse hoge instap. Deze (bijna) onderzeeërbus is hiervan het bewijs.
Van collega Jan kreeg ik deze 'bus' ooit toegestuurd. Gezien de verhoging zal het wel als kunstwerk door het leven moeten gaan en er zit ook genoeg laswerk in zo te zien. Ik vond het wel toepasselijk in deze rubriek en mogelijk zal het A-team hier een van hun avonturen in beleefd hebben....ik noem het in ieder geval gewoon een gochemobiel!

     
    SlimvanWim:
De informatie en de toelichting die in deze rubriek staat beschreven, is gebaseerd op Windows XP. Mogelijk toe te passen bij andere besturingssytemen maar niet uitgeprobeerd door de redactie
 
Deze rubriek loopt op z'n eind. Ik heb dit steeds geschreven omdat ikzelf een XP-gebruiker ben maar ik word ingehaald door de tijd. XP is nog veel in gebruik maar het aantal computers met Vista of Windows 7 neemt hand over hand toe. Natuurlijk zijn er tips die voor al die systemen gelden maar toch zijn er ook veel verschillen en daarom lijkt het me beter om er een punt achter te zetten. In plaats van tips voor computergebruik zal ik misschien overgaan op software tips of iets in die geest. In deze busbrief nog wel enkele handigheidjes en om te beginnen een tip om zo nu en dan eens te kijken of er nieuwere versies van een programma beschikbaar zijn. Nieuwere versies zijn er niet voor niets. Meestal zijn er zaken verbeterd of nieuwe mogelijkheden toegevoegd en het is zonde om dat te moeten missen natuurlijk. Je kunt dan vanzelfsprekend op de homepage van het bedrijf dat deze software maakt, kijken maar dan zul je eerst moeten weten welke versie je nu gebruikt. Dit kun je bij de meeste programma's vinden in de menubalk, bovenaan elke programma. Op deze regel met b.v. 'bestand' - 'bewerken' - 'extra' staat meestal als laatste ook 'help'. Klik hier op en klik dan op 'Info' of 'Over' en daar staat in 9 van de 10 gevallen het versienummer vermeld. Onder 'Help' staat bij veel programma's ook 'controleer op nieuwe versies' of 'controleer updates' waarmee je dan eenvoudig de zaak kan bijwerken. Heb je een legale versie van betaalde software dan zal dat allemaal geen probleem geven en ook als je gratis software gebruikt, de zogenaamde freeware, is een update geen probleem. Wel wordt het lastig als je een gekraakt programma gebruikt want dan heb je kans dat de zaak geblokkeerd kan worden en ben je verder van huis. Als b.v. een kennis de nieuwe computer geleverd heeft, bestaat er een kans dat die persoon een aantal programma's omgeturnd heeft met een crack of een nepserienummer en dat kan dan na een update niet meer werken. Maar goed, voor alles geldt dat je nooit iets moet doen zonder dat je daarover eerst hebt nagedacht en dat is zeker bij een computer heel belangrijk.
Een andere tip die ik nog kwijt wil, is over de Escape knop met betrekking tot een PowerPoint presentatie. Ik zie vaak mensen de hele PowerPoint uitzitten terwijl ze na 3 foto's al weten dat ze willen stoppen. Gewoon even op de Escapetoets van je toetsenbord en weg is de presentatie. Bij de meeste voorstellingen kun je ook door met het scrollwieltje van je muis te draaien sneller door de presentatie heen. Wil je genieten van de aangeboden foto's dan is dat natuurlijk een doodzonde maar is het je bedoeling om slechts even de voorstelling door te nemen dan kun je dat met deze tip makkelijker doen denk ik.

           
BusBabbel:
Klerezooi 2:
Voortbordurend (woordspeling ☺ ) op het kledingverhaal van vorige keer, moest ik na het schrijven van dat relaas denken aan de uniformen die ik in mijn loopbaan heb gedragen. Ik ben begonnen met een traditioneel 'pakkie' van Westnederland. Degelijk blauw en vervaardigd van stevige stof en nog met de keuze om een heuse platte pet te bestellen. Toch kon dat uniform niet rekenen op veel bijval want óf het zat niet lekker, óf het zag er niet uit óf de kwaliteit was 'bagger'. Daarna kregen we de reorganisatie in het OV, mochten ZWN gaan heten en gingen we gehuld in een donkerblauw uniform van een andere leverancier door het leven, verlost van het ouderwetse kledingpakket van daarvoor. De pet kon nog steeds besteld worden en schoenen werden in het kledingpakket opgenomen maar je kunt het misschien al raden......men was van mening dat er duidelijk bezuinigd was op deze 'klerezooi'. Het paste slecht, bij het strijken gingen sommige mensen van hun stokje door het patroon van de overhemden, de broeken gingen al na een week glimmen en al met al waren we er niet op vooruit gegaan. Het vorige uniform was uiteindelijk zo slecht nog niet geweest. Toen kwam Connexxion en dat groen/grijs kon geen genade vinden, de poloshirts kwamen als vaatdoeken uit de wasmachine, de broeken jeukten en de ritsen van de jassen gingen bij bosjes kapot. Om kort te gaan, het deugde niet en het was opnieuw absoluut een achteruitgang te noemen.
Nu zijn we Veolia, een frisse kleurenuitstraling, dat wel, maar geen poloshirts meer, geen schoenen, een beperkte kledingkeuze en broeken die bij verkeerd bukken opeens een gulp aan de achterzijde blijken te hebben. Wat een narigheid, weet je nog wel bij Westnederland? Dat was pas een goed uniform! "Het kan verkeren" heeft vroeger al eens een bekend schrijver gezegd en dat is een waarheid als een koe.
Wat is dat toch dat we altijd maar klagen over het heden, het verleden romantiseren en de toekomst somber inzien? Het verhaal over het uniform is namelijk niet uniek. Op alle terreinen komt het voor en ik heb me laten vertellen dat het een echte Nederlandse eigenschap zou zijn. Of het nu de politiek van toen is (weet je nog die serieuze, saaie maar o zo kundige politici) of vroeger de programma's op televisie (toen waren er pas leuke shows...) of de zomers/winters uit de vorige eeuw, het is tegenwoordig allemaal knudde. We zijn een vreemd volkje. Ook de bussen van toen, de gele gouwe ouwen, hadden in onze beperkte selectieve herinnering weinig last van storingen, ze bléven gaan! En wat zaten die rode bankjes lekker! De elektronica resetten? Wat is dat? Je hoorde tenminste een echte motor grommen onder de vloer!
Toch hoor in gedachten nog veel collega's juist grommen als ik bussen indeelde en ze moesten weer eens 9 uur lang met zo'n 'barrel' de weg op. Tegenwoordig hoef je geen slingertje meer eindeloos rond te draaien om de juiste bestemming te voorschijn te toveren, je hebt geen bladvering meer maar luchtvering. Stuur en stoel kun je aan je eigen voorkeur aanpassen en allerlei snufjes maken het werk soms zo eenvoudig dat het bijna saai te noemen is maar toch zijn er vrij veel collega's die het voor elkaar krijgen om last van hun rug te krijgen door zo'n moderne bus. Wat was de oude generatie dan een club van mannetjesputters en dan heb ik het nog niet eens over al die mannen die vroeger zonder stuurbekrachtiging 9 uur lang een soort betaalde 'work-out' hebben meegemaakt.
Ach ja, mopperen zal er altijd gedaan worden en misschien maar goed ook want wat moet er anders met elkaar besproken worden in de koffiepauzes. Ik heb hier geschreven over mijn eigen ervaringen maar ik ben ervan overtuigd dat dit overal zo gegaan is of gaat. Mijn verstand zegt dat ik gelijk heb en dat we tegenwoordig niets te klagen zouden mogen hebben maar mijn gevoel blijft toch vasthouden aan de romantiek van de MB200, het liefst met een schakelpookje in mijn rechterhand. Vandaar mijn ode aan het gele tijdperk. Tot hier mijn visie, ik brei er nu een eind aan en haak af anders voelen sommige collega's zich nog genaaid ook. ☺
O ja, ik moet de achterkant van mijn broek nog dichtnaaien, het is goed dat ik mezelf daar even aan herinner!

       
Surftips:
Dit is indrukwekkend te noemen. Op YouTube
Een geweldig filmpje in superkwaliteit van Filippijnse gevangenen die dansen op de muziek van Michael Jackson. Ze hebben tijd genoeg om te oefenen, want de meesten zitten voor jaren achter de tralies. Bovendien kan niemand een smoes verzinnen om niet op de repetities te komen...
Maar het resultaat van het drillen is het bekijken waard, want ze doen het adembenemend goed!
 
Nog een YouTube link. Het is een vrolijke  beestenboel in het oerwoud! Op deze link heeft iemand lekker zitten monteren en het resultaat is een grappig filmpje. YouTube 2
 
Nog niet zo lang geleden maakte een gewone pagina al gauw indruk door met wat animaties te werken. Tegenwoordig is een webpagina interactief veel interessanter dus kijk op de volgende link en klik op de bezienswaardigheden of schuif de ingedrukte muis over het scherm en maak een vogelvlucht. Parijs in vogelvlucht
 
Opnieuw zo'n speciale link. Hier zie je de "Hudson river landing" van het Airbus A320 vliegtuig in 2009. Maar niet alleen dat, je krijgt een complete vlucht te zien mét o.a. de stemmen uit de cockpit. Fascinerend!! Hudson landing

Klik op:     


Grappig:
Een dame van rond de 75 jaar rijdt met haar splinternieuwe Ferrari op de A67 ongeveer 66 km/h. Een stel agenten in een politiebusje merken dit op en zetten de dame bij de eerstvolgende afrit aan de kant. Eén van de agenten stapt uit, loopt naar de Ferrari en vraagt de dame haar raampje naar beneden te doen. De agent ziet dat er een bejaarde dame achter het stuur zit en vraagt: "Mevrouw, u rijdt hier op een snelweg en de minimum snelheid is hier 80 km/h..."
"Is dat zo?" vraagt de dame, "Ik zag een stukje terug een bord met A67 en nam aan dat ik hier maar 67 mocht rijden!".
Naast de dame zit een oud manneke te rillen als een rietje. De politieagent is zichtbaar geamuseerd door de situatie en zegt: "Wat is er meneer? Gaat het wat te snel voor u?". De oude man snauwt: "Wil je alsjeblieft je mond houden, we komen net van de N219!!!".
 
Een bejaard koppel zit op een zondagochtend in de kerk. Halverwege de dienst leunt de vrouw naar haar man en zegt: "Ik heb juist een stil windje gelaten. Wat moet ik nu doen?"
Haar man leunt naar voren en zegt: "Voorlopig niets. Als we thuis zijn zal ik een nieuw batterijtje in je gehoorapparaat stoppen."
 
Er zijn twee vrouwen in de kroeg aan het opscheppen over hun dochter. De een zegt: "Mijn dochter is onder een bus gekomen en heeft nu een opgezwollen knie."
"Dat is nog niets," zegt de ander. "Mijn dochter is onder een buschauffeur gekomen en heeft nu een opgezwollen buik".
      
Ingezonden berichten:
Deze serie foto's kreeg ik getipt via een ingezonden bericht. Natuurlijk n.a.v. eerdere foto's in busbrief 95 maar deze serie geeft een erg realistisch beeld van de bootbus. Voor mij dubbel interessant want de bus vaart langs een stukje historie waar ik mijn hart aan verpand heb: de SS Rotterdam. Ooit in mijn jonge jaren heb ik daar op gevaren en recent toen het schip weer opengesteld werd voor publiek, ben ik opnieuw aan boord geweest en het was een fantastische ervaring. Dat op deze foto's dus de combinatie bus/stoomschip in beeld gebracht wordt, geeft mijn herinnering een duw in de goede richting. Als er nu nog een antieke brommer op de kade had gestaan dan waren al mijn hobby's op één foto verzameld geweest.
           
           
           
 
Van Hans Kroon uit Parijs kwam de volgende reactie op mijn nostalgische gele bussenbrief van vorige keer: "Ja inderdaad als je ouder wordt begin je zo'n beetje te beschouwen dat het allemaal vroeger mooier en beter was, en dat is natuurlijk niet waar. Als ik maar eens denk aan de modernisering van de metro's en de bussen in en om Parijs en de recente ontwikkeling van de vier nieuwe tramlijnen rondom Parijs en in de voorsteden. Vlak na oorlog moest de rails en de bovenleiding uit de straten gesloopt worden, die 60 jaar later met veel kosten opnieuw aangelegd moeten worden. Het rollend materieel is natuurlijk veel geriefelijker als vroeger, toen hadden de metro's houten banken als zitplaatsen in de tweede klas en banken met kunstleer bekleed in de eerste klas. De eerste klas werd opgegeven circa 15 jaar geleden en nu is het allemaal veel ruimer en geriefelijker. De laatste aangelegde metrolijn, nummer 14, die gaat van Gare Saint-Lazare naar Olympiades in het 13de arrondissement, heeft niet eens een machinist meer en is volledig automatisch. Men kan progrès nu eenmaal niet tegen houden, en dat is op allerlei gebied en in alle landen nu eenmaal zo. Ik verwacht dus binnenkort van jou de 100ste aflevering van je Busbrief en daar mag je zeker wel een lintje voor ontvangen, zij het al niet van Koningin Beatrix, maar toch zeker wel van de Minister van Verkeer en Waterstaat als beloning voor je trouwe moeite sinds vele jaren voor fans, amateurs en liefhebbers van bussen voor openbaar vervoer in binnen- en buitenland." (bloos....red.)

   
Tot slot:
Het moment zit eraan te komen.......nummer 100 is in beeld. Wie had dat ooit kunnen denken? En nu zorgen dat het in ieder geval een bijzondere aflevering wordt want dat hoort bij een mijlpaal. Graag tot de volgende busbrief. Rij en vrij voorzichtig en zwaai naar elkaar als dat gelukt is.
 
Wim Koeleman (kameleon@ziggo.nl)
       
    
Wijsheden:
 
Als je lui bent, woon dan niet alleen; als je alleen bent, wees dan niet lui. (S.Johnson)
 
Dat kinderen volwassen worden, kan je merken aan het feit dat ze plotseling vragen stellen die je kan beantwoorden.
 
Wie zich werkelijk verdiept in de levens van hen die op deze aarde iets gepresteerd hebben, wordt telkens getroffen door het verschijnsel dat de eigenlijke kracht van die mensen een gebrek is geweest dat tot een kwaliteit is omgebogen. (Bomans)

terug naar de