22 januari 2006

N i e u w s   i n   B u s b r i e f f o r m a a t   <++++>
______________________________________________________

______ Onderwerp:  Interieurs _________________________
   
           Verhalen over oude en nieuwe bussen, aflevering 34
 

 
Voor de afwisseling deze keer eens iets inhoudelijks. Geen echt uiterlijk vertoon maar een halve busbrief met bekend interieur en voor de helft met (naar ik veronderstel) onbekend interieur. Iets wat bij busfoto's weinig aandacht krijgt omdat het over het algemeen gaat over het merk, de leeftijd of het wagenparknummer. Nu dus eens het inwendige met daarbij een aantal extremen.
Wat wagenparknummers betreft, ik heb afgelopen week traditie getrouw mijn agenda over 2005 nageplozen en alle wagenparknummers in een overzicht geplaatst. Zoals de meeste onder ons, schrijf ik bij elke dienst die ik rijd, het nummer van de bus op. Niet alleen uit het oogpunt van verzamelwoede maar meer vanuit het idee dat als er na een paar maanden een vraag komt m.b.t. bijvoorbeeld een snelheidsovertreding of een klacht van een passagier. Zo kun je dan controleren of je ook daadwerkelijk op die betreffende bus je dienst gedaan hebt. Ik doe dat al sinds ik in 1983 bij Westnederland ben begonnen en zodoende heb ik een schat aan informatie over de bussen die door de jaren heen bij ons dienst gedaan hebben.
 
Hierbij wat cijfers over die periode:
Totaal in al die jaren (t/m juni 2009) heb ik op en met 761 verschillende wagens gereden. Ik durf er geen eed op te doen dat dit voor 100 % klopt maar ik ga voor de 99,9 %. Soms is er een dag niets genoteerd doordat ik dat gewoon vergat maar dat zijn dagen die met een kaarsje te zoeken zijn. In het beginjaar 1983 staan er 67 wagens op de teller met o.a. een aantal 5400 cubs en de 'nieuwe' 9300 serie.
In 2005 staan er 93 wagens genoteerd met als grootste groep de Ambassador. Omdat ik een aantal weken in Zoetermeer gereden heb, staan er een aantal Ambassadors op mijn lijst die ik anders niet zou hebben gehad.
Ook heb ik geturfd hoe vaak ik met bepaalde wagens de straat ben opgegaan. Hierbij de nummers 1 t/m 3:
Nummer 1: de MB200 Daf 9354 waarmee ik 138 keer de stalling ben uitgereden. Het hoge getal wordt bij deze wagen o.a. veroorzaakt doordat in de periode dat er van teltrede-wagens gebruik gemaakt werd, deze wagen als enige handgeschakelde wagen van deze teltredes was voorzien. (zie busbrief 9)
Nummer 2: De Leyland MB200 met nummer 1701 waarmee ik 134 keer de deur ben uitgegaan, staat met stip op de tweede plaats. (zie busbrief 13)
Nummer 3: is een uitzonderlijke wagen omdat die door maar weinig chauffeurs is gebruikt. Het is de Postwagen met nummer 014 waarmee ik 131 keer de vaste postwagenchauffeur Heinz W. heb vervangen. De 014 was een kleine vrachtwagen waarmee de interne post en de onderdelen tussen de verschillende vestigingen werden uitgewisseld. In het begin was dat tussen Delft, Boskoop, Schoonhoven, Sliedrecht en Nieuwegein en alle stallingen en vestigingen die daartussen lagen. Later kwam daar in het ZWN-tijdperk o.a. Leiden bij en viel Nieuwegein weer af. Als Heinz vakantie had of ziek was, werd er een beroep gedaan op vervangers. Vaak was dit Jan V. maar later werd ik naar voren geschoven en heb ik dat met veel plezier gedaan. Weer later kwam Paul v.d. B. erbij tot deze tak van interne service gereorganiseerd werd en er nu alleen nog een interne postwagen voor briefleveringen dienst doet met kleiner materieel en gereden door Theo. (Anno 2010 is er niets van over door de concessie verdeling) Wij werden na en tijdens de reorganisatie zonder enige mededeling vergeten en wij kwamen er op een zeer ongepaste wijze achter dat onze diensten niet meer gewenst waren. Ach, ook vroeger werden er weleens zaken niet zo aangepakt zoals zou mogen/moeten. Laat het een troost zijn voor degene die denkt dat alleen tegenwoordig een soms harde efficiënte wijze gebruikt wordt om zaken te doen.

Foto 1a-1b:

Over deze 2 foto's hoef ik niet zoveel uit te leggen. Je ziet hier op foto 1a het interieur van de Westnederland MB200 DAF 8416 (1 keer mee gereden in 1987 en 1 keer in 1994 volgens mijn eerder vermelde lijst). Een vertrouwd gezicht uit een tijd van standaardbussen van busbouwer den Oudsten. Hier uit een echt lang vervlogen tijd omdat er alleen in de jaren 80 stempelautomaten hebben gezeten in standaardwagens. In gelede bussen nog steeds heel normaal net zoals in trams, maar ooit hebben ook 'gewone' wagens een stempelautomaat gehad. De bagagenetjes zijn ook al weer jaren uit beeld. Wel een noviteit was in die jaren dat er een lijnnummer aan de achter- en zijkant werd geplaatst dat elektronisch (jawel) versteld kon worden. We spreken namelijk over de tijd dat het met een slingertje verstellen van de lijn- en bestemmingsfilm heel normaal was.
Op foto 2b is het interieur van de ZWN Daf MB200 3882 (nooit mee gereden) te zien in omgekeerde richting. Nauwelijks verschil zou je zo zeggen maar heel belangrijk was dat er geen schakelkolom meer aanwezig was omdat dit een automatische versnellingsbak was geworden. Ook een herkenningspunt is de binnenspiegel. Bij de oude modellen was dat een langwerpige horizontale spiegel maar bij de latere versies van de MB200 was die spiegel vervangen door een meer vierkant exemplaar.
Wat wel heel herkenbaar zal blijven uit die periode van onze busgeschiedenis zijn de beroemde rode (later bruine en ook grijze) banken. Van stevig materiaal vervaardigd en met een zitcomfort dat nu nog doet verlangen naar die tijd.
 
 

Foto 2a-2b:
Op 2a een wat kleinere foto die een variatie laat zien op de hierboven vermelde banken. Voor mensen met migraine was dit niet de meest geschikte bus omdat de bekleding een zeer hoog Herman Brood karakter/design had maar om de boel eens op te fleuren is dit een geslaagde poging lijkt mij. Keurige bijkleurende slabbetjes voor de vette haren dus ongetwijfeld een aankleding uit een toer of semi-toerbus. Ondanks de schreeuwerige uitstraling altijd nog beter dan het interieur van de bus op foto 2b. Geen uitmonstering die in onze Lage Landen een lang leven zou hebben gehad want wij zijn ietsje meer verwend dan de mensen die van deze 'bus' gebruik moeten maken. 
De nooduitgang is niet voor niks fors uitgevallen.....de nooduitgang open, even flink gas geven en hoppa, er kunnen weer zeker 20 mensen bij.
 
 

Foto 3a-3b:
Over extremen gesproken! Het is een beetje krap maar in dit vervoermiddel moeten 35 mensen opeengepakt van de luxe genieten. Leren bekleding van de 'stoelen' met Surround Sound, 3 TV's en 10 CD-spelers, 4 bars met een champagneruimte, VCR, Playstation II, Satellietradio, Discolichten en Karaoke (!). Voor 300 dollar en een verplichte fooi van 20 % (echt waar) kun je al 4 uur lang genieten. Dat is met 35 mensen $ 41,14 per persoon dus weer eens iets anders dan een avondje bowlen.
 

Foto 4a-4b:
De Nightrider Limo Partybus geeft ons ook een beeld van ongewone luxe. De ruime inrichting biedt alsnog plaats aan 32 'passagiers'. Leren bekleding van de 'stoelen' met Surround Sound, 3 TV's en 10 CD-spelers, 'n DVD-speler, Playstation II, Satellietradio, Discolichten en uiteraard ook Karaoke, een privégedeelte en nog veel meer. Voor de prijs hoef je het niet te laten want ook deze is voor 300 dollar en een verplichte fooi van 20 % een koopje en kun je tevens 4 uur lang genieten.
 
  

Foto 5:
Bovenstaand exclusieve busbedrijf zal ook voor de chauffeur vast wel goed gezorgd hebben. Om ook maar enigszins te kunnen concurreren plaats ik als 5e foto nog een aanbeveling voor ons eigen bedrijf. De chauffeursstoelen zijn echt wel vooruitgegaan in de jaren sinds ik ben begonnen maar in vergelijking met stoelen in toerbussen of moderne vrachtwagens, lijkt het me beslist noodzakelijk dat onderstaande relaxfauteuil in de komende busleveranties wordt ingebouwd. Als je dit vergelijkt met het keukenstoeltje dat ik aantrof in de bussen van de jaren 70 en 80 dan laat dat goed zien dat we met vooruitgang te maken hebben.
Met het oude stoeltje kon je de zitting in 3 standen kantelen, je kon de stoel een aantal tandjes voor- en achteruit schuiven en je kon met een slingertje de hoogte van de stoel aanpassen. Toen vast een grote vooruitgang maar nu zeer gedateerd. De nieuwe stoelen die tegenwoordig worden geleverd zijn beter dan ooit, zelfs met armleuningen, maar toch denk ik dat producenten van busmeubilair hun neus op zullen halen bij het zien van onze werkplek. Dus de stoel op deze foto mogen we misschien tegemoet zien in de nabije toekomst maar dan natuurlijk wel in het bedrijfsgroen als dat nog van toepassing is.

      
Surftips:
De surftips die op deze plaats stonden, zijn niet meer werkend dus op dit moment geen linken.

Klik op:     



Tot slot:
In de volgende editie komt stadvervoerder HTM aan bod. Er zijn genoeg webpagina's die dit bedrijf in het zonnetje zetten maar in mijn overzicht vind ik dat de HTM en de RET als buren een plaatsje moeten hebben. Brief 35 dus over de HTM en later in busbrief 46 de RET.
 
Vrij en rij voorzichtig
   
Wim Koeleman (kameleon@ziggo.nl)
       
    
Wijsheden:

Humor is slechts een komische manier om serieus te zijn.  (Peter Ustinov)

terug naar de